Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
ажоуыэ

прыру́чанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прыру́чанасць
Р. прыру́чанасці
Д. прыру́чанасці
В. прыру́чанасць
Т. прыру́чанасцю
М. прыру́чанасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прыру́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыру́чаны прыру́чаная прыру́чанае прыру́чаныя
Р. прыру́чанага прыру́чанай
прыру́чанае		 прыру́чанага прыру́чаных
Д. прыру́чанаму прыру́чанай прыру́чанаму прыру́чаным
В. прыру́чаны (неадуш.)
прыру́чанага (адуш.)		 прыру́чаную прыру́чанае прыру́чаныя (неадуш.)
прыру́чаных (адуш.)
Т. прыру́чаным прыру́чанай
прыру́чанаю		 прыру́чаным прыру́чанымі
М. прыру́чаным прыру́чанай прыру́чаным прыру́чаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прыру́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыру́чаны прыру́чаная прыру́чанае прыру́чаныя
Р. прыру́чанага прыру́чанай
прыру́чанае		 прыру́чанага прыру́чаных
Д. прыру́чанаму прыру́чанай прыру́чанаму прыру́чаным
В. прыру́чаны (неадуш.)
прыру́чанага (адуш.)		 прыру́чаную прыру́чанае прыру́чаныя (неадуш.)
прыру́чаных (адуш.)
Т. прыру́чаным прыру́чанай
прыру́чанаю		 прыру́чаным прыру́чанымі
М. прыру́чаным прыру́чанай прыру́чаным прыру́чаных

Кароткая форма: прыру́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прыруча́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыруча́юся прыруча́емся
2-я ас. прыруча́ешся прыруча́ецеся
3-я ас. прыруча́ецца прыруча́юцца
Прошлы час
м. прыруча́ўся прыруча́ліся
ж. прыруча́лася
н. прыруча́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыруча́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыруча́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыруча́ю прыруча́ем
2-я ас. прыруча́еш прыруча́еце
3-я ас. прыруча́е прыруча́юць
Прошлы час
м. прыруча́ў прыруча́лі
ж. прыруча́ла
н. прыруча́ла
Загадны лад
2-я ас. прыруча́й прыруча́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыруча́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыру́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыру́чванне
Р. прыру́чвання
Д. прыру́чванню
В. прыру́чванне
Т. прыру́чваннем
М. прыру́чванні

Крыніцы: piskunou2012.

прыручы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыручу́ся прыру́чымся
2-я ас. прыру́чышся прыру́чыцеся
3-я ас. прыру́чыцца прыру́чацца
Прошлы час
м. прыручы́ўся прыручы́ліся
ж. прыручы́лася
н. прыручы́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час прыручы́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыручы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыручу́ прыру́чым
2-я ас. прыру́чыш прыру́чыце
3-я ас. прыру́чыць прыру́чаць
Прошлы час
м. прыручы́ў прыручы́лі
ж. прыручы́ла
н. прыручы́ла
Загадны лад
2-я ас. прыручы́ прыручы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыручы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыручэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыручэ́нне
Р. прыручэ́ння
Д. прыручэ́нню
В. прыручэ́нне
Т. прыручэ́ннем
М. прыручэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прырыва́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прырыва́юся прырыва́емся
2-я ас. прырыва́ешся прырыва́ецеся
3-я ас. прырыва́ецца прырыва́юцца
Прошлы час
м. прырыва́ўся прырыва́ліся
ж. прырыва́лася
н. прырыва́лася
Загадны лад
2-я ас. прырыва́йся прырыва́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прырыва́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.