заварача́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заварача́юся |
заварача́емся |
| 2-я ас. |
заварача́ешся |
заварача́ецеся |
| 3-я ас. |
заварача́ецца |
заварача́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
заварача́ўся |
заварача́ліся |
| ж. |
заварача́лася |
| н. |
заварача́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заварача́йся |
заварача́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заварача́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
зава́рачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зава́рачны |
зава́рачная |
зава́рачнае |
зава́рачныя |
| Р. |
зава́рачнага |
зава́рачнай зава́рачнае |
зава́рачнага |
зава́рачных |
| Д. |
зава́рачнаму |
зава́рачнай |
зава́рачнаму |
зава́рачным |
| В. |
зава́рачны (неадуш.) зава́рачнага (адуш.) |
зава́рачную |
зава́рачнае |
зава́рачныя (неадуш.) зава́рачных (адуш.) |
| Т. |
зава́рачным |
зава́рачнай зава́рачнаю |
зава́рачным |
зава́рачнымі |
| М. |
зава́рачным |
зава́рачнай |
зава́рачным |
зава́рачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
зава́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зава́рванне |
| Р. |
зава́рвання |
| Д. |
зава́рванню |
| В. |
зава́рванне |
| Т. |
зава́рваннем |
| М. |
зава́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зава́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зава́рваецца |
зава́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зава́рваўся |
зава́рваліся |
| ж. |
зава́рвалася |
| н. |
зава́рвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зава́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зава́рваю |
зава́рваем |
| 2-я ас. |
зава́рваеш |
зава́рваеце |
| 3-я ас. |
зава́рвае |
зава́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зава́рваў |
зава́рвалі |
| ж. |
зава́рвала |
| н. |
зава́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зава́рвай |
зава́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зава́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зава́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зава́рка |
зава́ркі |
| Р. |
зава́ркі |
зава́рак |
| Д. |
зава́рцы |
зава́ркам |
| В. |
зава́рку |
зава́ркі |
| Т. |
зава́ркай зава́ркаю |
зава́ркамі |
| М. |
зава́рцы |
зава́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заваркава́ць
‘пачаць варкаваць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заварку́ю |
заварку́ем |
| 2-я ас. |
заварку́еш |
заварку́еце |
| 3-я ас. |
заварку́е |
заварку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заваркава́ў |
заваркава́лі |
| ж. |
заваркава́ла |
| н. |
заваркава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заварку́й |
заварку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заваркава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заварката́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заваркачу́ |
заварко́чам |
| 2-я ас. |
заварко́чаш |
заварко́чаце |
| 3-я ас. |
заварко́ча |
заварко́чуць |
| Прошлы час |
| м. |
заварката́ў |
заварката́лі |
| ж. |
заварката́ла |
| н. |
заварката́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заварката́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зава́рнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зава́рнік |
зава́рнікі |
| Р. |
зава́рніка |
зава́рнікаў |
| Д. |
зава́рніку |
зава́рнікам |
| В. |
зава́рнік |
зава́рнікі |
| Т. |
зава́рнікам |
зава́рнікамі |
| М. |
зава́рніку |
зава́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
заварны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заварны́ |
заварна́я |
заварно́е |
заварны́я |
| Р. |
заварно́га |
заварно́й заварно́е |
заварно́га |
заварны́х |
| Д. |
заварно́му |
заварно́й |
заварно́му |
заварны́м |
| В. |
заварны́ (неадуш.) заварно́га (адуш.) |
заварну́ю |
заварно́е |
заварны́я (неадуш.) заварны́х (адуш.) |
| Т. |
заварны́м |
заварно́й заварно́ю |
заварны́м |
заварны́мі |
| М. |
заварны́м |
заварно́й |
заварны́м |
заварны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.