звя́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звя́каю |
звя́каем |
| 2-я ас. |
звя́каеш |
звя́каеце |
| 3-я ас. |
звя́кае |
звя́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
звя́каў |
звя́калі |
| ж. |
звя́кала |
| н. |
звя́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звя́кай |
звя́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звя́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
звя́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звя́кну |
звя́кнем |
| 2-я ас. |
звя́кнеш |
звя́кнеце |
| 3-я ас. |
звя́кне |
звя́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
звя́кнуў |
звя́кнулі |
| ж. |
звя́кнула |
| н. |
звя́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звя́кні |
звя́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
звя́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
звя́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
звя́лены |
звя́леная |
звя́ленае |
звя́леныя |
| Р. |
звя́ленага |
звя́ленай звя́ленае |
звя́ленага |
звя́леных |
| Д. |
звя́ленаму |
звя́ленай |
звя́ленаму |
звя́леным |
| В. |
звя́лены (неадуш.) звя́ленага (адуш.) |
звя́леную |
звя́ленае |
звя́леныя (неадуш.) звя́леных (адуш.) |
| Т. |
звя́леным |
звя́ленай звя́ленаю |
звя́леным |
звя́ленымі |
| М. |
звя́леным |
звя́ленай |
звя́леным |
звя́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
звялі́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звялі́чуся |
звялі́чымся |
| 2-я ас. |
звялі́чышся |
звялі́чыцеся |
| 3-я ас. |
звялі́чыцца |
звялі́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
звялі́чыўся |
звялі́чыліся |
| ж. |
звялі́чылася |
| н. |
звялі́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звялі́чся |
звялі́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
звялі́чыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
звялі́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звялі́чу |
звялі́чым |
| 2-я ас. |
звялі́чыш |
звялі́чыце |
| 3-я ас. |
звялі́чыць |
звялі́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
звялі́чыў |
звялі́чылі |
| ж. |
звялі́чыла |
| н. |
звялі́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звялі́ч |
звялі́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
звялі́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
звя́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
звя́лы |
звя́лая |
звя́лае |
звя́лыя |
| Р. |
звя́лага |
звя́лай звя́лае |
звя́лага |
звя́лых |
| Д. |
звя́ламу |
звя́лай |
звя́ламу |
звя́лым |
| В. |
звя́лы (неадуш.) звя́лага (адуш.) |
звя́лую |
звя́лае |
звя́лыя (неадуш.) звя́лых (адуш.) |
| Т. |
звя́лым |
звя́лай звя́лаю |
звя́лым |
звя́лымі |
| М. |
звя́лым |
звя́лай |
звя́лым |
звя́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
звяно́
‘група людзей’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
звяно́ |
зве́нні звяны́ |
| Р. |
звяна́ |
зве́нняў |
| Д. |
звяну́ |
зве́нням |
| В. |
звяно́ |
зве́нні звяны́ |
| Т. |
звяно́м |
зве́ннямі |
| М. |
звяне́ |
зве́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
звяно́
‘састаўная частка чаго-н.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
звяно́ |
звёны |
| Р. |
звяна́ |
звёнаў звё́н |
| Д. |
звяну́ |
звёнам |
| В. |
звяно́ |
звёны |
| Т. |
звяно́м |
звёнамі |
| М. |
звяне́ |
звёнах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
звя́нуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звя́ну |
звя́нем |
| 2-я ас. |
звя́неш |
звя́неце |
| 3-я ас. |
звя́не |
звя́нуць |
| Прошлы час |
| м. |
звя́ў |
звя́лі |
| ж. |
звя́ла |
| н. |
звя́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звя́нь |
звя́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
звя́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.