антрацы́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
антрацы́тны |
антрацы́тная |
антрацы́тнае |
антрацы́тныя |
| Р. |
антрацы́тнага |
антрацы́тнай антрацы́тнае |
антрацы́тнага |
антрацы́тных |
| Д. |
антрацы́тнаму |
антрацы́тнай |
антрацы́тнаму |
антрацы́тным |
| В. |
антрацы́тны (неадуш.) антрацы́тнага (адуш.) |
антрацы́тную |
антрацы́тнае |
антрацы́тныя (неадуш.) антрацы́тных (адуш.) |
| Т. |
антрацы́тным |
антрацы́тнай антрацы́тнаю |
антрацы́тным |
антрацы́тнымі |
| М. |
антрацы́тным |
антрацы́тнай |
антрацы́тным |
антрацы́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
антрацэ́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
антрацэ́н |
| Р. |
антрацэ́ну |
| Д. |
антрацэ́ну |
| В. |
антрацэ́н |
| Т. |
антрацэ́нам |
| М. |
антрацэ́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
антрацэ́навы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
антрацэ́навы |
антрацэ́навая |
антрацэ́навае |
антрацэ́навыя |
| Р. |
антрацэ́навага |
антрацэ́навай антрацэ́навае |
антрацэ́навага |
антрацэ́навых |
| Д. |
антрацэ́наваму |
антрацэ́навай |
антрацэ́наваму |
антрацэ́навым |
| В. |
антрацэ́навы (неадуш.) антрацэ́навага (адуш.) |
антрацэ́навую |
антрацэ́навае |
антрацэ́навыя (неадуш.) антрацэ́навых (адуш.) |
| Т. |
антрацэ́навым |
антрацэ́навай антрацэ́наваю |
антрацэ́навым |
антрацэ́навымі |
| М. |
антрацэ́навым |
антрацэ́навай |
антрацэ́навым |
антрацэ́навых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
антраша́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
антраша́ |
антраша́ |
| Р. |
антраша́ |
антраша́ |
| Д. |
антраша́ |
антраша́ |
| В. |
антраша́ |
антраша́ |
| Т. |
антраша́ |
антраша́ |
| М. |
антраша́ |
антраша́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
антрыко́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
антрыко́т |
антрыко́ты |
| Р. |
антрыко́ту |
антрыко́таў |
| Д. |
антрыко́ту |
антрыко́там |
| В. |
антрыко́т |
антрыко́ты |
| Т. |
антрыко́там |
антрыко́тамі |
| М. |
антрыко́це |
антрыко́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsbm1984.
антры́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
антры́т |
антры́ты |
| Р. |
антры́ту |
антры́таў |
| Д. |
антры́ту |
антры́там |
| В. |
антры́т |
антры́ты |
| Т. |
антры́там |
антры́тамі |
| М. |
антры́це |
антры́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
антрэ́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
антрэ́ |
антрэ́ |
| Р. |
антрэ́ |
антрэ́ |
| Д. |
антрэ́ |
антрэ́ |
| В. |
антрэ́ |
антрэ́ |
| Т. |
антрэ́ |
антрэ́ |
| М. |
антрэ́ |
антрэ́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
антрэко́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
антрэко́т |
антрэко́ты |
| Р. |
антрэко́ту |
антрэко́таў |
| Д. |
антрэко́ту |
антрэко́там |
| В. |
антрэко́т |
антрэко́ты |
| Т. |
антрэко́там |
антрэко́тамі |
| М. |
антрэко́це |
антрэко́тах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
антрэко́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
антрэко́тны |
антрэко́тная |
антрэко́тнае |
антрэко́тныя |
| Р. |
антрэко́тнага |
антрэко́тнай антрэко́тнае |
антрэко́тнага |
антрэко́тных |
| Д. |
антрэко́тнаму |
антрэко́тнай |
антрэко́тнаму |
антрэко́тным |
| В. |
антрэко́тны (неадуш.) антрэко́тнага (адуш.) |
антрэко́тную |
антрэко́тнае |
антрэко́тныя (неадуш.) антрэко́тных (адуш.) |
| Т. |
антрэко́тным |
антрэко́тнай антрэко́тнаю |
антрэко́тным |
антрэко́тнымі |
| М. |
антрэко́тным |
антрэко́тнай |
антрэко́тным |
антрэко́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.