аднаго́дка
‘расліна ўзростам у адзін год’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднаго́дка |
аднаго́дкі |
| Р. |
аднаго́дкі |
аднаго́дак |
| Д. |
аднаго́дцы |
аднаго́дкам |
| В. |
аднаго́дку |
аднаго́дкі |
| Т. |
аднаго́дкай аднаго́дкаю |
аднаго́дкамі |
| М. |
аднаго́дцы |
аднаго́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аднаго́рбы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аднаго́рбы |
аднаго́рбая |
аднаго́рбае |
аднаго́рбыя |
| Р. |
аднаго́рбага |
аднаго́рбай аднаго́рбае |
аднаго́рбага |
аднаго́рбых |
| Д. |
аднаго́рбаму |
аднаго́рбай |
аднаго́рбаму |
аднаго́рбым |
| В. |
аднаго́рбы (неадуш.) аднаго́рбага (адуш.) |
аднаго́рбую |
аднаго́рбае |
аднаго́рбыя (неадуш.) аднаго́рбых (адуш.) |
| Т. |
аднаго́рбым |
аднаго́рбай аднаго́рбаю |
аднаго́рбым |
аднаго́рбымі |
| М. |
аднаго́рбым |
аднаго́рбай |
аднаго́рбым |
аднаго́рбых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
аднагру́пнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднагру́пнік |
аднагру́пнікі |
| Р. |
аднагру́пніка |
аднагру́пнікаў |
| Д. |
аднагру́пніку |
аднагру́пнікам |
| В. |
аднагру́пніка |
аднагру́пнікаў |
| Т. |
аднагру́пнікам |
аднагру́пнікамі |
| М. |
аднагру́пніку |
аднагру́пніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
аднагру́пніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднагру́пніца |
аднагру́пніцы |
| Р. |
аднагру́пніцы |
аднагру́пніц |
| Д. |
аднагру́пніцы |
аднагру́пніцам |
| В. |
аднагру́пніцу |
аднагру́пніц |
| Т. |
аднагру́пніцай аднагру́пніцаю |
аднагру́пніцамі |
| М. |
аднагру́пніцы |
аднагру́пніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аднагу́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| аднагу́чна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
аднагу́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аднагу́чнасць |
| Р. |
аднагу́чнасці |
| Д. |
аднагу́чнасці |
| В. |
аднагу́чнасць |
| Т. |
аднагу́чнасцю |
| М. |
аднагу́чнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
аднагу́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аднагу́чны |
аднагу́чная |
аднагу́чнае |
аднагу́чныя |
| Р. |
аднагу́чнага |
аднагу́чнай аднагу́чнае |
аднагу́чнага |
аднагу́чных |
| Д. |
аднагу́чнаму |
аднагу́чнай |
аднагу́чнаму |
аднагу́чным |
| В. |
аднагу́чны (неадуш.) аднагу́чнага (адуш.) |
аднагу́чную |
аднагу́чнае |
аднагу́чныя (неадуш.) аднагу́чных (адуш.) |
| Т. |
аднагу́чным |
аднагу́чнай аднагу́чнаю |
аднагу́чным |
аднагу́чнымі |
| М. |
аднагу́чным |
аднагу́чнай |
аднагу́чным |
аднагу́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адна́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адна́да |
адна́ды |
| Р. |
адна́ды |
адна́д |
| Д. |
адна́дзе |
адна́дам |
| В. |
адна́ду |
адна́ды |
| Т. |
адна́дай адна́даю |
адна́дамі |
| М. |
адна́дзе |
адна́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.