пазачапля́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пазачапля́ю |
пазачапля́ем |
| 2-я ас. |
пазачапля́еш |
пазачапля́еце |
| 3-я ас. |
пазачапля́е |
пазачапля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пазачапля́ў |
пазачапля́лі |
| ж. |
пазачапля́ла |
| н. |
пазачапля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пазачапля́й |
пазачапля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пазачапля́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пазачарго́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пазачарго́ва |
- |
- |
пазачарго́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пазачарго́васць |
| Р. |
пазачарго́васці |
| Д. |
пазачарго́васці |
| В. |
пазачарго́васць |
| Т. |
пазачарго́васцю |
| М. |
пазачарго́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пазачарго́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пазачарго́вы |
пазачарго́вая |
пазачарго́вае |
пазачарго́выя |
| Р. |
пазачарго́вага |
пазачарго́вай пазачарго́вае |
пазачарго́вага |
пазачарго́вых |
| Д. |
пазачарго́ваму |
пазачарго́вай |
пазачарго́ваму |
пазачарго́вым |
| В. |
пазачарго́вы (неадуш.) пазачарго́вага (адуш.) |
пазачарго́вую |
пазачарго́вае |
пазачарго́выя (неадуш.) пазачарго́вых (адуш.) |
| Т. |
пазачарго́вым |
пазачарго́вай пазачарго́ваю |
пазачарго́вым |
пазачарго́вымі |
| М. |
пазачарго́вым |
пазачарго́вай |
пазачарго́вым |
пазачарго́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пазача́савасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пазача́савасць |
| Р. |
пазача́савасці |
| Д. |
пазача́савасці |
| В. |
пазача́савасць |
| Т. |
пазача́савасцю |
| М. |
пазача́савасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пазача́савы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пазача́савы |
пазача́савая |
пазача́савае |
пазача́савыя |
| Р. |
пазача́савага |
пазача́савай пазача́савае |
пазача́савага |
пазача́савых |
| Д. |
пазача́саваму |
пазача́савай |
пазача́саваму |
пазача́савым |
| В. |
пазача́савы (неадуш.) пазача́савага (адуш.) |
пазача́савую |
пазача́савае |
пазача́савыя (неадуш.) пазача́савых (адуш.) |
| Т. |
пазача́савым |
пазача́савай пазача́саваю |
пазача́савым |
пазача́савымі |
| М. |
пазача́савым |
пазача́савай |
пазача́савым |
пазача́савых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пазача́снасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пазача́снасць |
| Р. |
пазача́снасці |
| Д. |
пазача́снасці |
| В. |
пазача́снасць |
| Т. |
пазача́снасцю |
| М. |
пазача́снасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
пазачыня́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пазачыня́ны |
пазачыня́ная |
пазачыня́нае |
пазачыня́ныя |
| Р. |
пазачыня́нага |
пазачыня́най пазачыня́нае |
пазачыня́нага |
пазачыня́ных |
| Д. |
пазачыня́наму |
пазачыня́най |
пазачыня́наму |
пазачыня́ным |
| В. |
пазачыня́ны (неадуш.) пазачыня́нага (адуш.) |
пазачыня́ную |
пазачыня́нае |
пазачыня́ныя (неадуш.) пазачыня́ных (адуш.) |
| Т. |
пазачыня́ным |
пазачыня́най пазачыня́наю |
пазачыня́ным |
пазачыня́нымі |
| М. |
пазачыня́ным |
пазачыня́най |
пазачыня́ным |
пазачыня́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.