асмяя́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| асмяя́нне | |
| асмяя́ння | |
| асмяя́нню | |
| асмяя́нне | |
| асмяя́ннем | |
| асмяя́нні |
Крыніцы:
асмяя́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| асмяя́нне | |
| асмяя́ння | |
| асмяя́нню | |
| асмяя́нне | |
| асмяя́ннем | |
| асмяя́нні |
Крыніцы:
асмяя́ны
прыметнік, якасны
| асмяя́ны | асмяя́ная | асмяя́нае | асмяя́ныя | |
| асмяя́нага | асмяя́най асмяя́нае |
асмяя́нага | асмяя́ных | |
| асмяя́наму | асмяя́най | асмяя́наму | асмяя́ным | |
| асмяя́ны ( асмяя́нага ( |
асмяя́ную | асмяя́нае | асмяя́ныя ( асмяя́ных ( |
|
| асмяя́ным | асмяя́най асмяя́наю |
асмяя́ным | асмяя́нымі | |
| асмяя́ным | асмяя́най | асмяя́ным | асмяя́ных | |
Крыніцы:
асмяя́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| асмяя́ны | асмяя́ная | асмяя́нае | асмяя́ныя | |
| асмяя́нага | асмяя́най асмяя́нае |
асмяя́нага | асмяя́ных | |
| асмяя́наму | асмяя́най | асмяя́наму | асмяя́ным | |
| асмяя́ны ( асмяя́нага ( |
асмяя́ную | асмяя́нае | асмяя́ныя ( асмяя́ных ( |
|
| асмяя́ным | асмяя́най асмяя́наю |
асмяя́ным | асмяя́нымі | |
| асмяя́ным | асмяя́най | асмяя́ным | асмяя́ных | |
Кароткая форма: асмяя́на.
Крыніцы:
асмяя́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| асмяю́ | асмяё́м | |
| асмяе́ш | асмеяце́ | |
| асмяе́ | асмяю́ць | |
| Прошлы час | ||
| асмяя́ў | асмяя́лі | |
| асмяя́ла | ||
| асмяя́ла | ||
| Загадны лад | ||
| асме́й | асме́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| асмяя́ўшы | ||
Крыніцы: