Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

заўлада́рыць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заўлада́ру заўлада́рым
2-я ас. заўлада́рыш заўлада́рыце
3-я ас. заўлада́рыць заўлада́раць
Прошлы час
м. заўлада́рыў заўлада́рылі
ж. заўлада́рыла
н. заўлада́рыла
Загадны лад
2-я ас. заўлада́р заўлада́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час заўлада́рыўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заўлада́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заўлада́ю заўлада́ем
2-я ас. заўлада́еш заўлада́еце
3-я ас. заўлада́е заўлада́юць
Прошлы час
м. заўлада́ў заўлада́лі
ж. заўлада́ла
н. заўлада́ла
Загадны лад
2-я ас. заўлада́й заўлада́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заўлада́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заўла́сціць

‘узяць што-небудзь ва ўласнасць’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заўла́шчу заўла́сцім
2-я ас. заўла́сціш заўла́сціце
3-я ас. заўла́сціць заўла́сцяць
Прошлы час
м. заўла́сціў заўла́сцілі
ж. заўла́сціла
н. заўла́сціла
Загадны лад
2-я ас. заўла́сці заўла́сціце
Дзеепрыслоўе
прош. час заўла́сціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

заўла́шчаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заўла́шчаны заўла́шчаная заўла́шчанае заўла́шчаныя
Р. заўла́шчанага заўла́шчанай
заўла́шчанае
заўла́шчанага заўла́шчаных
Д. заўла́шчанаму заўла́шчанай заўла́шчанаму заўла́шчаным
В. заўла́шчаны (неадуш.)
заўла́шчанага (адуш.)
заўла́шчаную заўла́шчанае заўла́шчаныя (неадуш.)
заўла́шчаных (адуш.)
Т. заўла́шчаным заўла́шчанай
заўла́шчанаю
заўла́шчаным заўла́шчанымі
М. заўла́шчаным заўла́шчанай заўла́шчаным заўла́шчаных

Крыніцы: piskunou2012.

заўла́шчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заўла́шчаны заўла́шчаная заўла́шчанае заўла́шчаныя
Р. заўла́шчанага заўла́шчанай
заўла́шчанае
заўла́шчанага заўла́шчаных
Д. заўла́шчанаму заўла́шчанай заўла́шчанаму заўла́шчаным
В. заўла́шчаны (неадуш.)
заўла́шчанага (адуш.)
заўла́шчаную заўла́шчанае заўла́шчаныя (неадуш.)
заўла́шчаных (адуш.)
Т. заўла́шчаным заўла́шчанай
заўла́шчанаю
заўла́шчаным заўла́шчанымі
М. заўла́шчаным заўла́шчанай заўла́шчаным заўла́шчаных

Крыніцы: piskunou2012.

заўла́шчваць

‘браць што-небудзь ва ўласнасць’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заўла́шчваю заўла́шчваем
2-я ас. заўла́шчваеш заўла́шчваеце
3-я ас. заўла́шчвае заўла́шчваюць
Прошлы час
м. заўла́шчваў заўла́шчвалі
ж. заўла́шчвала
н. заўла́шчвала
Загадны лад
2-я ас. заўла́шчвай заўла́шчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заўла́шчваючы

Крыніцы: piskunou2012.

заўло́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заўло́нне
Р. заўло́ння
Д. заўло́нню
В. заўло́нне
Т. заўло́ннем
М. заўло́нні

Крыніцы: piskunou2012.

заўпадаба́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заўпадаба́ны заўпадаба́ная заўпадаба́нае заўпадаба́ныя
Р. заўпадаба́нага заўпадаба́най
заўпадаба́нае
заўпадаба́нага заўпадаба́ных
Д. заўпадаба́наму заўпадаба́най заўпадаба́наму заўпадаба́ным
В. заўпадаба́ны (неадуш.)
заўпадаба́нага (адуш.)
заўпадаба́ную заўпадаба́нае заўпадаба́ныя (неадуш.)
заўпадаба́ных (адуш.)
Т. заўпадаба́ным заўпадаба́най
заўпадаба́наю
заўпадаба́ным заўпадаба́нымі
М. заўпадаба́ным заўпадаба́най заўпадаба́ным заўпадаба́ных

Крыніцы: piskunou2012.

заўпадаба́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заўпадаба́ны заўпадаба́ная заўпадаба́нае заўпадаба́ныя
Р. заўпадаба́нага заўпадаба́най
заўпадаба́нае
заўпадаба́нага заўпадаба́ных
Д. заўпадаба́наму заўпадаба́най заўпадаба́наму заўпадаба́ным
В. заўпадаба́ны (неадуш.)
заўпадаба́нага (адуш.)
заўпадаба́ную заўпадаба́нае заўпадаба́ныя (неадуш.)
заўпадаба́ных (адуш.)
Т. заўпадаба́ным заўпадаба́най
заўпадаба́наю
заўпадаба́ным заўпадаба́нымі
М. заўпадаба́ным заўпадаба́най заўпадаба́ным заўпадаба́ных

Крыніцы: piskunou2012.

заўпадаба́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заўпадаба́ю заўпадаба́ем
2-я ас. заўпадаба́еш заўпадаба́еце
3-я ас. заўпадаба́е заўпадаба́юць
Прошлы час
м. заўпадаба́ў заўпадаба́лі
ж. заўпадаба́ла
н. заўпадаба́ла
Загадны лад
2-я ас. заўпадаба́й заўпадаба́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заўпадаба́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.