дыялекталагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыялекталагі́чны |
дыялекталагі́чная |
дыялекталагі́чнае |
дыялекталагі́чныя |
| Р. |
дыялекталагі́чнага |
дыялекталагі́чнай дыялекталагі́чнае |
дыялекталагі́чнага |
дыялекталагі́чных |
| Д. |
дыялекталагі́чнаму |
дыялекталагі́чнай |
дыялекталагі́чнаму |
дыялекталагі́чным |
| В. |
дыялекталагі́чны (неадуш.) дыялекталагі́чнага (адуш.) |
дыялекталагі́чную |
дыялекталагі́чнае |
дыялекталагі́чныя (неадуш.) дыялекталагі́чных (адуш.) |
| Т. |
дыялекталагі́чным |
дыялекталагі́чнай дыялекталагі́чнаю |
дыялекталагі́чным |
дыялекталагі́чнымі |
| М. |
дыялекталагі́чным |
дыялекталагі́чнай |
дыялекталагі́чным |
дыялекталагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыялектало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыялектало́гія |
| Р. |
дыялектало́гіі |
| Д. |
дыялектало́гіі |
| В. |
дыялектало́гію |
| Т. |
дыялектало́гіяй дыялектало́гіяю |
| М. |
дыялектало́гіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыяле́ктны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыяле́ктны |
дыяле́ктная |
дыяле́ктнае |
дыяле́ктныя |
| Р. |
дыяле́ктнага |
дыяле́ктнай дыяле́ктнае |
дыяле́ктнага |
дыяле́ктных |
| Д. |
дыяле́ктнаму |
дыяле́ктнай |
дыяле́ктнаму |
дыяле́ктным |
| В. |
дыяле́ктны (неадуш.) дыяле́ктнага (адуш.) |
дыяле́ктную |
дыяле́ктнае |
дыяле́ктныя (неадуш.) дыяле́ктных (адуш.) |
| Т. |
дыяле́ктным |
дыяле́ктнай дыяле́ктнаю |
дыяле́ктным |
дыяле́ктнымі |
| М. |
дыяле́ктным |
дыяле́ктнай |
дыяле́ктным |
дыяле́ктных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыялекто́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыялекто́лаг |
дыялекто́лагі |
| Р. |
дыялекто́лага |
дыялекто́лагаў |
| Д. |
дыялекто́лагу |
дыялекто́лагам |
| В. |
дыялекто́лага |
дыялекто́лагаў |
| Т. |
дыялекто́лагам |
дыялекто́лагамі |
| М. |
дыялекто́лагу |
дыялекто́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыялекты́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыялекты́зм |
дыялекты́змы |
| Р. |
дыялекты́зма |
дыялекты́змаў |
| Д. |
дыялекты́зму |
дыялекты́змам |
| В. |
дыялекты́зм |
дыялекты́змы |
| Т. |
дыялекты́змам |
дыялекты́змамі |
| М. |
дыялекты́зме |
дыялекты́змах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыяле́ктык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыяле́ктык |
дыяле́ктыкі |
| Р. |
дыяле́ктыка |
дыяле́ктыкаў |
| Д. |
дыяле́ктыку |
дыяле́ктыкам |
| В. |
дыяле́ктыка |
дыяле́ктыкаў |
| Т. |
дыяле́ктыкам |
дыяле́ктыкамі |
| М. |
дыяле́ктыку |
дыяле́ктыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыяле́ктыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыяле́ктыка |
| Р. |
дыяле́ктыкі |
| Д. |
дыяле́ктыцы |
| В. |
дыяле́ктыку |
| Т. |
дыяле́ктыкай дыяле́ктыкаю |
| М. |
дыяле́ктыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.