Панцеляймо́н
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Панцеляймо́н |
Панцеляймо́ны |
| Р. |
Панцеляймо́на |
Панцеляймо́наў |
| Д. |
Панцеляймо́ну |
Панцеляймо́нам |
| В. |
Панцеляймо́на |
Панцеляймо́наў |
| Т. |
Панцеляймо́нам |
Панцеляймо́намі |
| М. |
Панцеляймо́не |
Панцеляймо́нах |
панцё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
панцё́р |
панцё́ры |
| Р. |
панцё́ра |
панцё́раў |
| Д. |
панцё́ру |
панцё́рам |
| В. |
панцё́ра |
панцё́раў |
| Т. |
панцё́рам |
панцё́рамі |
| М. |
панцё́ру |
панцё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
панці́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
панці́раванне |
| Р. |
панці́равання |
| Д. |
панці́раванню |
| В. |
панці́раванне |
| Т. |
панці́раваннем |
| М. |
панці́раванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
панці́раваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
панці́рую |
панці́руем |
| 2-я ас. |
панці́руеш |
панці́руеце |
| 3-я ас. |
панці́руе |
панці́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
панці́раваў |
панці́равалі |
| ж. |
панці́равала |
| н. |
панці́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
панці́руй |
панці́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
панці́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
панціро́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
панціро́ўка |
| Р. |
панціро́ўкі |
| Д. |
панціро́ўцы |
| В. |
панціро́ўку |
| Т. |
панціро́ўкай панціро́ўкаю |
| М. |
панціро́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
па́нцыр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
па́нцыр |
па́нцыры |
| Р. |
па́нцыра |
па́нцыраў |
| Д. |
па́нцыру |
па́нцырам |
| В. |
па́нцыр |
па́нцыры |
| Т. |
па́нцырам |
па́нцырамі |
| М. |
па́нцыры |
па́нцырах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
па́нцырнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
па́нцырнік |
па́нцырнікі |
| Р. |
па́нцырніка |
па́нцырнікаў |
| Д. |
па́нцырніку |
па́нцырнікам |
| В. |
па́нцырніка |
па́нцырнікаў |
| Т. |
па́нцырнікам |
па́нцырнікамі |
| М. |
па́нцырніку |
па́нцырніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
па́нцырны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
па́нцырны |
па́нцырная |
па́нцырнае |
па́нцырныя |
| Р. |
па́нцырнага |
па́нцырнай па́нцырнае |
па́нцырнага |
па́нцырных |
| Д. |
па́нцырнаму |
па́нцырнай |
па́нцырнаму |
па́нцырным |
| В. |
па́нцырны (неадуш.) па́нцырнага (адуш.) |
па́нцырную |
па́нцырнае |
па́нцырныя (неадуш.) па́нцырных (адуш.) |
| Т. |
па́нцырным |
па́нцырнай па́нцырнаю |
па́нцырным |
па́нцырнымі |
| М. |
па́нцырным |
па́нцырнай |
па́нцырным |
па́нцырных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
па́нцырныя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
па́нцырныя |
| Р. |
па́нцырных |
| Д. |
па́нцырным |
| В. |
па́нцырных |
| Т. |
па́нцырнымі |
| М. |
па́нцырных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.