Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

ды́хт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Р. ды́хту

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыхтава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дыхту́ю дыхту́ем
2-я ас. дыхту́еш дыхту́еце
3-я ас. дыхту́е дыхту́юць
Прошлы час
м. дыхтава́ў дыхтава́лі
ж. дыхтава́ла
н. дыхтава́ла
Загадны лад
2-я ас. дыхту́й дыхту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дыхту́ючы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

ды́хтавы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ды́хтавы ды́хтавая ды́хтавае ды́хтавыя
Р. ды́хтавага ды́хтавай
ды́хтавае		 ды́хтавага ды́хтавых
Д. ды́хтаваму ды́хтавай ды́хтаваму ды́хтавым
В. ды́хтавы (неадуш.)
ды́хтавага (адуш.)		 ды́хтавую ды́хтавае ды́хтавыя (неадуш.)
ды́хтавых (адуш.)
Т. ды́хтавым ды́хтавай
ды́хтаваю		 ды́хтавым ды́хтавымі
М. ды́хтавым ды́хтавай ды́хтавым ды́хтавых

Крыніцы: piskunou2012.

ды́хтавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ды́хтавы ды́хтавая ды́хтавае ды́хтавыя
Р. ды́хтавага ды́хтавай
ды́хтавае		 ды́хтавага ды́хтавых
Д. ды́хтаваму ды́хтавай ды́хтаваму ды́хтавым
В. ды́хтавы (неадуш.)
ды́хтавага (адуш.)		 ды́хтавую ды́хтавае ды́хтавыя (неадуш.)
ды́хтавых (адуш.)
Т. ды́хтавым ды́хтавай
ды́хтаваю		 ды́хтавым ды́хтавымі
М. ды́хтавым ды́хтавай ды́хтавым ды́хтавых

Крыніцы: piskunou2012.

дыхто́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дыхто́ўна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дыхто́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дыхто́ўнасць
Р. дыхто́ўнасці
Д. дыхто́ўнасці
В. дыхто́ўнасць
Т. дыхто́ўнасцю
М. дыхто́ўнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

дыхто́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыхто́ўны дыхто́ўная дыхто́ўнае дыхто́ўныя
Р. дыхто́ўнага дыхто́ўнай
дыхто́ўнае		 дыхто́ўнага дыхто́ўных
Д. дыхто́ўнаму дыхто́ўнай дыхто́ўнаму дыхто́ўным
В. дыхто́ўны (неадуш.)
дыхто́ўнага (адуш.)		 дыхто́ўную дыхто́ўнае дыхто́ўныя (неадуш.)
дыхто́ўных (адуш.)
Т. дыхто́ўным дыхто́ўнай
дыхто́ўнаю		 дыхто́ўным дыхто́ўнымі
М. дыхто́ўным дыхто́ўнай дыхто́ўным дыхто́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыхце́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дыхці́ць дыхця́ць
Прошлы час
м. дыхце́ў дыхце́лі
ж. дыхце́ла
н. дыхце́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дыцукры́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыцукры́д дыцукры́ды
Р. дыцукры́ду дыцукры́даў
Д. дыцукры́ду дыцукры́дам
В. дыцукры́д дыцукры́ды
Т. дыцукры́дам дыцукры́дамі
М. дыцукры́дзе дыцукры́дах

Крыніцы: piskunou2012.

дыцынадо́нт

‘вымерлае млекакормячае’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыцынадо́нт дыцынадо́нты
Р. дыцынадо́нта дыцынадо́нтаў
Д. дыцынадо́нту дыцынадо́нтам
В. дыцынадо́нта дыцынадо́нтаў
Т. дыцынадо́нтам дыцынадо́нтамі
М. дыцынадо́нце дыцынадо́нтах

Крыніцы: piskunou2012.