Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

пажа́рнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пажа́рнік пажа́рнікі
Р. пажа́рніка пажа́рнікаў
Д. пажа́рніку пажа́рнікам
В. пажа́рніка пажа́рнікаў
Т. пажа́рнікам пажа́рнікамі
М. пажа́рніку пажа́рніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пажа́рніца

‘расліна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пажа́рніца пажа́рніцы
Р. пажа́рніцы пажа́рніц
Д. пажа́рніцы пажа́рніцам
В. пажа́рніцу пажа́рніцы
Т. пажа́рніцай
пажа́рніцаю
пажа́рніцамі
М. пажа́рніцы пажа́рніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Пажарні́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пажарні́ца
Р. Пажарні́цы
Д. Пажарні́цы
В. Пажарні́цу
Т. Пажарні́цай
Пажарні́цаю
М. Пажарні́цы

пажа́рніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пажа́рніцкі пажа́рніцкая пажа́рніцкае пажа́рніцкія
Р. пажа́рніцкага пажа́рніцкай
пажа́рніцкае
пажа́рніцкага пажа́рніцкіх
Д. пажа́рніцкаму пажа́рніцкай пажа́рніцкаму пажа́рніцкім
В. пажа́рніцкі (неадуш.)
пажа́рніцкага (адуш.)
пажа́рніцкую пажа́рніцкае пажа́рніцкія (неадуш.)
пажа́рніцкіх (адуш.)
Т. пажа́рніцкім пажа́рніцкай
пажа́рніцкаю
пажа́рніцкім пажа́рніцкімі
М. пажа́рніцкім пажа́рніцкай пажа́рніцкім пажа́рніцкіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

пажа́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пажа́рны пажа́рная пажа́рнае пажа́рныя
Р. пажа́рнага пажа́рнай
пажа́рнае
пажа́рнага пажа́рных
Д. пажа́рнаму пажа́рнай пажа́рнаму пажа́рным
В. пажа́рны (неадуш.)
пажа́рнага (адуш.)
пажа́рную пажа́рнае пажа́рныя (неадуш.)
пажа́рных (адуш.)
Т. пажа́рным пажа́рнай
пажа́рнаю
пажа́рным пажа́рнымі
М. пажа́рным пажа́рнай пажа́рным пажа́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пажа́рны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. пажа́рны пажа́рныя
Р. пажа́рнага пажа́рных
Д. пажа́рнаму пажа́рным
В. пажа́рнага пажа́рных
Т. пажа́рным пажа́рнымі
М. пажа́рным пажа́рных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пажартава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пажарту́ю пажарту́ем
2-я ас. пажарту́еш пажарту́еце
3-я ас. пажарту́е пажарту́юць
Прошлы час
м. пажартава́ў пажартава́лі
ж. пажартава́ла
н. пажартава́ла
Загадны лад
2-я ас. пажарту́й пажарту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час пажартава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пажарто́ўваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пажарто́ўваю пажарто́ўваем
2-я ас. пажарто́ўваеш пажарто́ўваеце
3-я ас. пажарто́ўвае пажарто́ўваюць
Прошлы час
м. пажарто́ўваў пажарто́ўвалі
ж. пажарто́ўвала
н. пажарто́ўвала
Загадны лад
2-я ас. пажарто́ўвай пажарто́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пажарто́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

пажа́рыць

‘рабіць каго-небудзь, што-небудзь такім, як (у) пажар, рабіць каго-небудзь, што-небудзь чырвоным (сонца пажарыць дубы)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пажа́ру пажа́рым
2-я ас. пажа́рыш пажа́рыце
3-я ас. пажа́рыць пажа́раць
Прошлы час
м. пажа́рыў пажа́рылі
ж. пажа́рыла
н. пажа́рыла
Загадны лад
2-я ас. пажа́р пажа́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пажа́рачы

Крыніцы: piskunou2012.

пажа́рышча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пажа́рышча пажа́рышчы
Р. пажа́рышча пажа́рышчаў
пажа́рышч
Д. пажа́рышчу пажа́рышчам
В. пажа́рышча пажа́рышчы
Т. пажа́рышчам пажа́рышчамі
М. пажа́рышчы пажа́рышчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.