застыва́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
застыва́ю |
застыва́ем |
| 2-я ас. |
застыва́еш |
застыва́еце |
| 3-я ас. |
застыва́е |
застыва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
застыва́ў |
застыва́лі |
| ж. |
застыва́ла |
| н. |
застыва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
застыва́й |
застыва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
застыва́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
застыга́ць
‘застываць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
застыга́е |
застыга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
застыга́ў |
застыга́лі |
| ж. |
застыга́ла |
| н. |
застыга́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
застыга́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
засты́гласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
засты́гласць |
| Р. |
засты́гласці |
| Д. |
засты́гласці |
| В. |
засты́гласць |
| Т. |
засты́гласцю |
| М. |
засты́гласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
засты́глы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
засты́глы |
засты́глая |
засты́глае |
засты́глыя |
| Р. |
засты́глага |
засты́глай засты́глае |
засты́глага |
засты́глых |
| Д. |
засты́гламу |
засты́глай |
засты́гламу |
засты́глым |
| В. |
засты́глы (неадуш.) засты́глага (адуш.) |
засты́глую |
засты́глае |
засты́глыя (неадуш.) засты́глых (адуш.) |
| Т. |
засты́глым |
засты́глай засты́глаю |
засты́глым |
засты́глымі |
| М. |
засты́глым |
засты́глай |
засты́глым |
засты́глых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
засты́гнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
засты́гну |
засты́гнем |
| 2-я ас. |
засты́гнеш |
засты́гнеце |
| 3-я ас. |
засты́гне |
засты́гнуць |
| Прошлы час |
| м. |
засты́г |
засты́глі |
| ж. |
засты́гла |
| н. |
засты́гла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
засты́гшы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
застыда́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
застыда́юся |
застыда́емся |
| 2-я ас. |
застыда́ешся |
застыда́ецеся |
| 3-я ас. |
застыда́ецца |
застыда́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
застыда́ўся |
застыда́ліся |
| ж. |
застыда́лася |
| н. |
застыда́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
застыда́йся |
застыда́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
застыда́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
засты́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
засты́ласць |
| Р. |
засты́ласці |
| Д. |
засты́ласці |
| В. |
засты́ласць |
| Т. |
засты́ласцю |
| М. |
засты́ласці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
засты́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
засты́лы |
засты́лая |
засты́лае |
засты́лыя |
| Р. |
засты́лага |
засты́лай засты́лае |
засты́лага |
засты́лых |
| Д. |
засты́ламу |
засты́лай |
засты́ламу |
засты́лым |
| В. |
засты́лы (неадуш.) засты́лага (адуш.) |
засты́лую |
засты́лае |
засты́лыя (неадуш.) засты́лых (адуш.) |
| Т. |
засты́лым |
засты́лай засты́лаю |
засты́лым |
засты́лымі |
| М. |
засты́лым |
засты́лай |
засты́лым |
засты́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
засты́лы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
засты́лы |
засты́лая |
засты́лае |
засты́лыя |
| Р. |
засты́лага |
засты́лай засты́лае |
засты́лага |
засты́лых |
| Д. |
засты́ламу |
засты́лай |
засты́ламу |
засты́лым |
| В. |
засты́лы (неадуш.) засты́лага (адуш.) |
засты́лую |
засты́лае |
засты́лыя (неадуш.) засты́лых (адуш.) |
| Т. |
засты́лым |
засты́лай засты́лаю |
засты́лым |
засты́лымі |
| М. |
засты́лым |
засты́лай |
засты́лым |
засты́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.