Verbum

анлайнавы слоўнік

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т ў ф х ц ч ш э ю я

а б в г д е ж з і л м н о р у ы я ’

уздыха́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	уздыха́ннік	уздыха́ннікі
Р.	уздыха́нніка	уздыха́ннікаў
Д.	уздыха́нніку	уздыха́ннікам
В.	уздыха́нніка	уздыха́ннікаў
Т.	уздыха́ннікам	уздыха́ннікамі
М.	уздыха́нніку	уздыха́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

уздыха́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	уздыха́нніца	уздыха́нніцы
Р.	уздыха́нніцы	уздыха́нніц
Д.	уздыха́нніцы	уздыха́нніцам
В.	уздыха́нніцу	уздыха́нніц
Т.	уздыха́нніцай уздыха́нніцаю	уздыха́нніцамі
М.	уздыха́нніцы	уздыха́нніцах

Крыніцы: piskunou2012.

уздыха́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	уздыха́ю	уздыха́ем
2-я ас.	уздыха́еш	уздыха́еце
3-я ас.	уздыха́е	уздыха́юць
Прошлы час
м.	уздыха́ў	уздыха́лі
ж.	уздыха́ла
н.	уздыха́ла
Загадны лад
2-я ас.	уздыха́й	уздыха́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	уздыха́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уздыха́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	уздыха́чка	уздыха́чкі
Р.	уздыха́чкі	уздыха́чак
Д.	уздыха́чцы	уздыха́чкам
В.	уздыха́чку	уздыха́чак
Т.	уздыха́чкай уздыха́чкаю	уздыха́чкамі
М.	уздыха́чцы	уздыха́чках

Крыніцы: piskunou2012.

уздыхну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	уздыхне́цца	-
Прошлы час
м.	-	-
ж.	-
н.	уздыхну́лася

Крыніцы: piskunou2012.

уздыхну́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	уздыхну́	уздыхнё́м
2-я ас.	уздыхне́ш	уздыхняце́
3-я ас.	уздыхне́	уздыхну́ць
Прошлы час
м.	уздыхну́ў	уздыхну́лі
ж.	уздыхну́ла
н.	уздыхну́ла
Загадны лад
2-я ас.	уздыхні́	уздыхні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час	уздыхну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уз’е́зд

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	уз’е́зд
Р.	уз’е́зду
Д.	уз’е́зду
В.	уз’е́зд
Т.	уз’е́здам
М.	уз’е́здзе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

уз’е́зд

‘месца, па якім уз'язджаюць’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	уз’е́зд	уз’е́зды
Р.	уз’е́зда	уз’е́здаў
Д.	уз’е́зду	уз’е́здам
В.	уз’е́зд	уз’е́зды
Т.	уз’е́здам	уз’е́здамі
М.	уз’е́здзе	уз’е́здах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

уз’е́здзіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	уз’е́зджуся	уз’е́здзімся
2-я ас.	уз’е́здзішся	уз’е́здзіцеся
3-я ас.	уз’е́здзіцца	уз’е́здзяцца
Прошлы час
м.	уз’е́здзіўся	уз’е́здзіліся
ж.	уз’е́здзілася
н.	уз’е́здзілася
Загадны лад
2-я ас.	уз’е́здзіся	уз’е́здзіцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час	уз’е́здзіўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

уз’е́зны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	уз’е́зны	уз’е́зная	уз’е́знае	уз’е́зныя
Р.	уз’е́знага	уз’е́знай уз’е́знае	уз’е́знага	уз’е́зных
Д.	уз’е́знаму	уз’е́знай	уз’е́знаму	уз’е́зным
В.	уз’е́зны (неадуш.) уз’е́знага (адуш.)	уз’е́зную	уз’е́знае	уз’е́зныя (неадуш.) уз’е́зных (адуш.)
Т.	уз’е́зным	уз’е́знай уз’е́знаю	уз’е́зным	уз’е́знымі
М.	уз’е́зным	уз’е́знай	уз’е́зным	уз’е́зных

Крыніцы: piskunou2012.