Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дыпіраміда́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыпіраміда́льны дыпіраміда́льная дыпіраміда́льнае дыпіраміда́льныя
Р. дыпіраміда́льнага дыпіраміда́льнай
дыпіраміда́льнае		 дыпіраміда́льнага дыпіраміда́льных
Д. дыпіраміда́льнаму дыпіраміда́льнай дыпіраміда́льнаму дыпіраміда́льным
В. дыпіраміда́льны (неадуш.)
дыпіраміда́льнага (адуш.)		 дыпіраміда́льную дыпіраміда́льнае дыпіраміда́льныя (неадуш.)
дыпіраміда́льных (адуш.)
Т. дыпіраміда́льным дыпіраміда́льнай
дыпіраміда́льнаю		 дыпіраміда́льным дыпіраміда́льнымі
М. дыпіраміда́льным дыпіраміда́льнай дыпіраміда́льным дыпіраміда́льных

Крыніцы: piskunou2012.

дыпко́рпус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыпко́рпус дыпко́рпусы
Р. дыпко́рпуса дыпко́рпусаў
Д. дыпко́рпусу дыпко́рпусам
В. дыпко́рпус дыпко́рпусы
Т. дыпко́рпусам дыпко́рпусамі
М. дыпко́рпусе дыпко́рпусах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дыпкур’е́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыпкур’е́р дыпкур’е́ры
Р. дыпкур’е́ра дыпкур’е́раў
Д. дыпкур’е́ру дыпкур’е́рам
В. дыпкур’е́ра дыпкур’е́раў
Т. дыпкур’е́рам дыпкур’е́рамі
М. дыпкур’е́ру дыпкур’е́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дыпладо́к

‘дыназаўр’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыпладо́к дыпладо́кі
Р. дыпладо́ка дыпладо́каў
Д. дыпладо́ку дыпладо́кам
В. дыпладо́ка дыпладо́каў
Т. дыпладо́кам дыпладо́камі
М. дыпладо́ку дыпладо́ках

Крыніцы: piskunou2012.

дыпладыё́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыпладыё́з дыпладыё́зы
Р. дыпладыё́зу дыпладыё́заў
Д. дыпладыё́зу дыпладыё́зам
В. дыпладыё́з дыпладыё́зы
Т. дыпладыё́зам дыпладыё́замі
М. дыпладыё́зе дыпладыё́зах

Крыніцы: piskunou2012.

дыплако́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыплако́к дыплако́кі
Р. дыплако́ка дыплако́каў
Д. дыплако́ку дыплако́кам
В. дыплако́к дыплако́кі
Т. дыплако́кам дыплако́камі
М. дыплако́ку дыплако́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дыплако́кавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыплако́кавы дыплако́кавая дыплако́кавае дыплако́кавыя
Р. дыплако́кавага дыплако́кавай
дыплако́кавае		 дыплако́кавага дыплако́кавых
Д. дыплако́каваму дыплако́кавай дыплако́каваму дыплако́кавым
В. дыплако́кавы (неадуш.)
дыплако́кавага (адуш.)		 дыплако́кавую дыплако́кавае дыплако́кавыя (неадуш.)
дыплако́кавых (адуш.)
Т. дыплако́кавым дыплако́кавай
дыплако́каваю		 дыплако́кавым дыплако́кавымі
М. дыплако́кавым дыплако́кавай дыплако́кавым дыплако́кавых

Крыніцы: piskunou2012.

дыпламава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыпламава́ны дыпламава́ная дыпламава́нае дыпламава́ныя
Р. дыпламава́нага дыпламава́най
дыпламава́нае		 дыпламава́нага дыпламава́ных
Д. дыпламава́наму дыпламава́най дыпламава́наму дыпламава́ным
В. дыпламава́ны (неадуш.)
дыпламава́нага (адуш.)		 дыпламава́ную дыпламава́нае дыпламава́ныя (неадуш.)
дыпламава́ных (адуш.)
Т. дыпламава́ным дыпламава́най
дыпламава́наю		 дыпламава́ным дыпламава́нымі
М. дыпламава́ным дыпламава́най дыпламава́ным дыпламава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дыпламава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыпламава́ны дыпламава́ная дыпламава́нае дыпламава́ныя
Р. дыпламава́нага дыпламава́най
дыпламава́нае		 дыпламава́нага дыпламава́ных
Д. дыпламава́наму дыпламава́най дыпламава́наму дыпламава́ным
В. дыпламава́ны (неадуш.)
дыпламава́нага (адуш.)		 дыпламава́ную дыпламава́нае дыпламава́ныя (неадуш.)
дыпламава́ных (адуш.)
Т. дыпламава́ным дыпламава́най
дыпламава́наю		 дыпламава́ным дыпламава́нымі
М. дыпламава́ным дыпламава́най дыпламава́ным дыпламава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дыпламава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыпламава́ны дыпламава́ная дыпламава́нае дыпламава́ныя
Р. дыпламава́нага дыпламава́най
дыпламава́нае		 дыпламава́нага дыпламава́ных
Д. дыпламава́наму дыпламава́най дыпламава́наму дыпламава́ным
В. дыпламава́ны (неадуш.)
дыпламава́нага (адуш.)		 дыпламава́ную дыпламава́нае дыпламава́ныя (неадуш.)
дыпламава́ных (адуш.)
Т. дыпламава́ным дыпламава́най
дыпламава́наю		 дыпламава́ным дыпламава́нымі
М. дыпламава́ным дыпламава́най дыпламава́ным дыпламава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.