Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адзінакро́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адзінакро́ўны	адзінакро́ўная	адзінакро́ўнае	адзінакро́ўныя
Р.	адзінакро́ўнага	адзінакро́ўнай адзінакро́ўнае	адзінакро́ўнага	адзінакро́ўных
Д.	адзінакро́ўнаму	адзінакро́ўнай	адзінакро́ўнаму	адзінакро́ўным
В.	адзінакро́ўны (неадуш.) адзінакро́ўнага (адуш.)	адзінакро́ўную	адзінакро́ўнае	адзінакро́ўныя (неадуш.) адзінакро́ўных (адуш.)
Т.	адзінакро́ўным	адзінакро́ўнай адзінакро́ўнаю	адзінакро́ўным	адзінакро́ўнымі
М.	адзінакро́ўным	адзінакро́ўнай	адзінакро́ўным	адзінакро́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адзінамагчы́мы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адзінамагчы́мы	адзінамагчы́мая	адзінамагчы́мае	адзінамагчы́мыя
Р.	адзінамагчы́мага	адзінамагчы́май адзінамагчы́мае	адзінамагчы́мага	адзінамагчы́мых
Д.	адзінамагчы́маму	адзінамагчы́май	адзінамагчы́маму	адзінамагчы́мым
В.	адзінамагчы́мы (неадуш.) адзінамагчы́мага (адуш.)	адзінамагчы́мую	адзінамагчы́мае	адзінамагчы́мыя (неадуш.) адзінамагчы́мых (адуш.)
Т.	адзінамагчы́мым	адзінамагчы́май адзінамагчы́маю	адзінамагчы́мым	адзінамагчы́мымі
М.	адзінамагчы́мым	адзінамагчы́май	адзінамагчы́мым	адзінамагчы́мых

Крыніцы: piskunou2012.

адзінанача́лле

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	адзінанача́лле
Р.	адзінанача́лля
Д.	адзінанача́ллю
В.	адзінанача́лле
Т.	адзінанача́ллем
М.	адзінанача́ллі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адзінанача́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	адзінанача́льнік	адзінанача́льнікі
Р.	адзінанача́льніка	адзінанача́льнікаў
Д.	адзінанача́льніку	адзінанача́льнікам
В.	адзінанача́льніка	адзінанача́льнікаў
Т.	адзінанача́льнікам	адзінанача́льнікамі
М.	адзінанача́льніку	адзінанача́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адзінанача́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адзінанача́льны	адзінанача́льная	адзінанача́льнае	адзінанача́льныя
Р.	адзінанача́льнага	адзінанача́льнай адзінанача́льнае	адзінанача́льнага	адзінанача́льных
Д.	адзінанача́льнаму	адзінанача́льнай	адзінанача́льнаму	адзінанача́льным
В.	адзінанача́льны (неадуш.) адзінанача́льнага (адуш.)	адзінанача́льную	адзінанача́льнае	адзінанача́льныя (неадуш.) адзінанача́льных (адуш.)
Т.	адзінанача́льным	адзінанача́льнай адзінанача́льнаю	адзінанача́льным	адзінанача́льнымі
М.	адзінанача́льным	адзінанача́льнай	адзінанача́льным	адзінанача́льных

Крыніцы: piskunou2012.

адзінапляме́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	адзінапляме́ннік	адзінапляме́ннікі
Р.	адзінапляме́нніка	адзінапляме́ннікаў
Д.	адзінапляме́нніку	адзінапляме́ннікам
В.	адзінапляме́нніка	адзінапляме́ннікаў
Т.	адзінапляме́ннікам	адзінапляме́ннікамі
М.	адзінапляме́нніку	адзінапляме́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

адзінапра́вільны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адзінапра́вільны	адзінапра́вільная	адзінапра́вільнае	адзінапра́вільныя
Р.	адзінапра́вільнага	адзінапра́вільнай адзінапра́вільнае	адзінапра́вільнага	адзінапра́вільных
Д.	адзінапра́вільнаму	адзінапра́вільнай	адзінапра́вільнаму	адзінапра́вільным
В.	адзінапра́вільны (неадуш.) адзінапра́вільнага (адуш.)	адзінапра́вільную	адзінапра́вільнае	адзінапра́вільныя (неадуш.) адзінапра́вільных (адуш.)
Т.	адзінапра́вільным	адзінапра́вільнай адзінапра́вільнаю	адзінапра́вільным	адзінапра́вільнымі
М.	адзінапра́вільным	адзінапра́вільнай	адзінапра́вільным	адзінапра́вільных

Крыніцы: piskunou2012.

адзіна́рны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адзіна́рны	адзіна́рная	адзіна́рнае	адзіна́рныя
Р.	адзіна́рнага	адзіна́рнай адзіна́рнае	адзіна́рнага	адзіна́рных
Д.	адзіна́рнаму	адзіна́рнай	адзіна́рнаму	адзіна́рным
В.	адзіна́рны (неадуш.) адзіна́рнага (адуш.)	адзіна́рную	адзіна́рнае	адзіна́рныя (неадуш.) адзіна́рных (адуш.)
Т.	адзіна́рным	адзіна́рнай адзіна́рнаю	адзіна́рным	адзіна́рнымі
М.	адзіна́рным	адзіна́рнай	адзіна́рным	адзіна́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адзінаро́дны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адзінаро́дны	адзінаро́дная	адзінаро́днае	адзінаро́дныя
Р.	адзінаро́днага	адзінаро́днай адзінаро́днае	адзінаро́днага	адзінаро́дных
Д.	адзінаро́днаму	адзінаро́днай	адзінаро́днаму	адзінаро́дным
В.	адзінаро́дны (неадуш.) адзінаро́днага (адуш.)	адзінаро́дную	адзінаро́днае	адзінаро́дныя (неадуш.) адзінаро́дных (адуш.)
Т.	адзінаро́дным	адзінаро́днай адзінаро́днаю	адзінаро́дным	адзінаро́днымі
М.	адзінаро́дным	адзінаро́днай	адзінаро́дным	адзінаро́дных

Крыніцы: piskunou2012.

адзінаспа́дчыннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	адзінаспа́дчыннасць
Р.	адзінаспа́дчыннасці
Д.	адзінаспа́дчыннасці
В.	адзінаспа́дчыннасць
Т.	адзінаспа́дчыннасцю
М.	адзінаспа́дчыннасці

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)