Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

надурава́ць

‘надурыць, падмануць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. надуру́ю надуру́ем
2-я ас. надуру́еш надуру́еце
3-я ас. надуру́е надуру́юць
Прошлы час
м. надурава́ў надурава́лі
ж. надурава́ла
н. надурава́ла
Загадны лад
2-я ас. надуру́й надуру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час надурава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

наду́рвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. наду́рваюся наду́рваемся
2-я ас. наду́рваешся наду́рваецеся
3-я ас. наду́рваецца наду́рваюцца
Прошлы час
м. наду́рваўся наду́рваліся
ж. наду́рвалася
н. наду́рвалася
Загадны лад
2-я ас. наду́рвайся наду́рвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час наду́рваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

надурняка́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
надурняка́ - -

Крыніцы: piskunou2012.

надуры́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. надуру́ наду́рым
2-я ас. наду́рыш наду́рыце
3-я ас. наду́рыць наду́раць
Прошлы час
м. надуры́ў надуры́лі
ж. надуры́ла
н. надуры́ла
Загадны лад
2-я ас. надуры́ надуры́це
Дзеепрыслоўе
прош. час надуры́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

надурэ́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. надурэ́юся надурэ́емся
2-я ас. надурэ́ешся надурэ́ецеся
3-я ас. надурэ́ецца надурэ́юцца
Прошлы час
м. надурэ́ўся надурэ́ліся
ж. надурэ́лася
н. надурэ́лася
Загадны лад
2-я ас. надурэ́йся надурэ́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час надурэ́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

надухмя́нены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. надухмя́нены надухмя́неная надухмя́ненае надухмя́неныя
Р. надухмя́ненага надухмя́ненай
надухмя́ненае		 надухмя́ненага надухмя́неных
Д. надухмя́ненаму надухмя́ненай надухмя́ненаму надухмя́неным
В. надухмя́нены (неадуш.)
надухмя́ненага (адуш.)		 надухмя́неную надухмя́ненае надухмя́неныя (неадуш.)
надухмя́неных (адуш.)
Т. надухмя́неным надухмя́ненай
надухмя́ненаю		 надухмя́неным надухмя́ненымі
М. надухмя́неным надухмя́ненай надухмя́неным надухмя́неных

Крыніцы: piskunou2012.

надухмя́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. надухмя́нены надухмя́неная надухмя́ненае надухмя́неныя
Р. надухмя́ненага надухмя́ненай
надухмя́ненае		 надухмя́ненага надухмя́неных
Д. надухмя́ненаму надухмя́ненай надухмя́ненаму надухмя́неным
В. надухмя́нены (неадуш.)
надухмя́ненага (адуш.)		 надухмя́неную надухмя́ненае надухмя́неныя (неадуш.)
надухмя́неных (адуш.)
Т. надухмя́неным надухмя́ненай
надухмя́ненаю		 надухмя́неным надухмя́ненымі
М. надухмя́неным надухмя́ненай надухмя́неным надухмя́неных

Крыніцы: piskunou2012.

надухмя́ніць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. надухмя́ню надухмя́нім
2-я ас. надухмя́ніш надухмя́ніце
3-я ас. надухмя́ніць надухмя́няць
Прошлы час
м. надухмя́ніў надухмя́нілі
ж. надухмя́ніла
н. надухмя́ніла
Загадны лад
2-я ас. надухмя́нь надухмя́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час надухмя́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

наду́цік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. наду́цік наду́цікі
Р. наду́ціка наду́цікаў
Д. наду́ціку наду́цікам
В. наду́ціка наду́цікаў
Т. наду́цікам наду́цікамі
М. наду́ціку наду́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

наду́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. наду́юся наду́емся
2-я ас. наду́ешся наду́ецеся
3-я ас. наду́ецца наду́юцца
Прошлы час
м. наду́ўся наду́ліся
ж. наду́лася
н. наду́лася
Загадны лад
2-я ас. наду́йся наду́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час наду́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.