узбо́ўтнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узбо́ўтнуты |
узбо́ўтнутая |
узбо́ўтнутае |
узбо́ўтнутыя |
| Р. |
узбо́ўтнутага |
узбо́ўтнутай
узбо́ўтнутае |
узбо́ўтнутага |
узбо́ўтнутых |
| Д. |
узбо́ўтнутаму |
узбо́ўтнутай |
узбо́ўтнутаму |
узбо́ўтнутым |
| В. |
узбо́ўтнуты (неадуш.)
узбо́ўтнутага (адуш.) |
узбо́ўтнутую |
узбо́ўтнутае |
узбо́ўтнутыя (неадуш.)
узбо́ўтнутых (адуш.) |
| Т. |
узбо́ўтнутым |
узбо́ўтнутай
узбо́ўтнутаю |
узбо́ўтнутым |
узбо́ўтнутымі |
| М. |
узбо́ўтнутым |
узбо́ўтнутай |
узбо́ўтнутым |
узбо́ўтнутых |
Кароткая форма: узбо́ўтнута.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
узбо́ўтнуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
узбо́ўтнецца |
узбо́ўтнуцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
узбо́ўтнуўся |
узбо́ўтнуліся |
| ж. |
узбо́ўтнулася |
| н. |
узбо́ўтнулася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
узбо́ўтнуўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
узбо́ўтнуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узбо́ўтну |
узбо́ўтнем |
| 2-я ас. |
узбо́ўтнеш |
узбо́ўтнеце |
| 3-я ас. |
узбо́ўтне |
узбо́ўтнуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
узбо́ўтнуў |
узбо́ўтнулі |
| ж. |
узбо́ўтнула |
| н. |
узбо́ўтнула |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
узбо́ўтні |
узбо́ўтніце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
узбо́ўтнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узбо́ч
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узбо́ч
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| узбо́ч |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узбо́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
узбо́чына |
узбо́чыны |
| Р. |
узбо́чыны |
узбо́чын |
| Д. |
узбо́чыне |
узбо́чынам |
| В. |
узбо́чыну |
узбо́чыны |
| Т. |
узбо́чынай
узбо́чынаю |
узбо́чынамі |
| М. |
узбо́чыне |
узбо́чынах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узбрае́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
узбрае́нне |
узбрае́нні |
| Р. |
узбрае́ння |
узбрае́нняў |
| Д. |
узбрае́нню |
узбрае́нням |
| В. |
узбрае́нне |
узбрае́нні |
| Т. |
узбрае́ннем |
узбрае́ннямі |
| М. |
узбрае́нні |
узбрае́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узбро́енасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узбро́енасць |
| Р. |
узбро́енасці |
| Д. |
узбро́енасці |
| В. |
узбро́енасць |
| Т. |
узбро́енасцю |
| М. |
узбро́енасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узбро́енне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узбро́енне |
| Р. |
узбро́ення |
| Д. |
узбро́енню |
| В. |
узбро́енне |
| Т. |
узбро́еннем |
| М. |
узбро́енні |
Крыніцы:
piskunou2012.