Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’
абвгдежзійклмнпрстфхцчшюя

вычува́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вычува́нне вычува́нні
Р. вычува́ння вычува́нняў
Д. вычува́нню вычува́нням
В. вычува́нне вычува́нні
Т. вычува́ннем вычува́ннямі
М. вычува́нні вычува́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

вычува́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. вычува́ецца вычува́юцца
Прошлы час
м. вычува́ўся вычува́ліся
ж. вычува́лася
н. вычува́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час вычува́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

вычува́ць

‘адчуваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вычува́ю вычува́ем
2-я ас. вычува́еш вычува́еце
3-я ас. вычува́е вычува́юць
Прошлы час
м. вычува́ў вычува́лі
ж. вычува́ла
н. вычува́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час вычува́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

вычу́дліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
вычу́дліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

вычу́длівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. вычу́длівасць
Р. вычу́длівасці
Д. вычу́длівасці
В. вычу́длівасць
Т. вычу́длівасцю
М. вычу́длівасці

Крыніцы: piskunou2012.

вычу́длівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вычу́длівы вычу́длівая вычу́длівае вычу́длівыя
Р. вычу́длівага вычу́длівай
вычу́длівае		 вычу́длівага вычу́длівых
Д. вычу́дліваму вычу́длівай вычу́дліваму вычу́длівым
В. вычу́длівы (неадуш.)
вычу́длівага (адуш.)		 вычу́длівую вычу́длівае вычу́длівыя (неадуш.)
вычу́длівых (адуш.)
Т. вычу́длівым вычу́длівай
вычу́дліваю		 вычу́длівым вычу́длівымі
М. вычу́длівым вычу́длівай вычу́длівым вычу́длівых

Крыніцы: piskunou2012.

вычу́дны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вычу́дны вычу́дная вычу́днае вычу́дныя
Р. вычу́днага вычу́днай
вычу́днае		 вычу́днага вычу́дных
Д. вычу́днаму вычу́днай вычу́днаму вычу́дным
В. вычу́дны (неадуш.)
вычу́днага (адуш.)		 вычу́дную вычу́днае вычу́дныя (неадуш.)
вычу́дных (адуш.)
Т. вычу́дным вычу́днай
вычу́днаю		 вычу́дным вычу́днымі
М. вычу́дным вычу́днай вычу́дным вычу́дных

Крыніцы: piskunou2012.

вы́чужана

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
вы́чужана - -

Крыніцы: piskunou2012.

вы́чужаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́чужаны вы́чужаная вы́чужанае вы́чужаныя
Р. вы́чужанага вы́чужанай
вы́чужанае		 вы́чужанага вы́чужаных
Д. вы́чужанаму вы́чужанай вы́чужанаму вы́чужаным
В. вы́чужаны (неадуш.)
вы́чужанага (адуш.)		 вы́чужаную вы́чужанае вы́чужаныя (неадуш.)
вы́чужаных (адуш.)
Т. вы́чужаным вы́чужанай
вы́чужанаю		 вы́чужаным вы́чужанымі
М. вы́чужаным вы́чужанай вы́чужаным вы́чужаных

Крыніцы: piskunou2012.

вы́чулены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́чулены вы́чуленая вы́чуленае вы́чуленыя
Р. вы́чуленага вы́чуленай
вы́чуленае		 вы́чуленага вы́чуленых
Д. вы́чуленаму вы́чуленай вы́чуленаму вы́чуленым
В. вы́чулены (неадуш.)
вы́чуленага (адуш.)		 вы́чуленую вы́чуленае вы́чуленыя (неадуш.)
вы́чуленых (адуш.)
Т. вы́чуленым вы́чуленай
вы́чуленаю		 вы́чуленым вы́чуленымі
М. вы́чуленым вы́чуленай вы́чуленым вы́чуленых

Крыніцы: piskunou2012.