Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

ду́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ду́юся ду́емся
2-я ас. ду́ешся ду́ецеся
3-я ас. ду́ецца ду́юцца
Прошлы час
м. ду́ўся ду́ліся
ж. ду́лася
н. ду́лася
Загадны лад
2-я ас. ду́йся ду́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час ду́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ду́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ду́ю ду́ем
2-я ас. ду́еш ду́еце
3-я ас. ду́е ду́юць
Прошлы час
м. ду́ў ду́лі
ж. ду́ла
н. ду́ла
Загадны лад
2-я ас. ду́й ду́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ду́ючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ду́цькі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ду́цькі
Р. Ду́цек
Ду́цькаў
Д. Ду́цькам
В. Ду́цькі
Т. Ду́цькамі
М. Ду́цьках

ду́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ду́чка ду́чкі
Р. ду́чкі ду́чак
Д. ду́чцы ду́чкам
В. ду́чку ду́чкі
Т. ду́чкай
ду́чкаю		 ду́чкамі
М. ду́чцы ду́чках

Крыніцы: piskunou2012.

ду́чэ

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ду́чэ ду́чэ
Р. ду́чэ ду́чэ
Д. ду́чэ ду́чэ
В. ду́чэ ду́чэ
Т. ду́чэ ду́чэ
М. ду́чэ ду́чэ

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012.

ду́ш

‘працэдура’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ду́ш
Р. ду́шу
Д. ду́шу
В. ду́ш
Т. ду́шам
М. ду́шы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́ш

‘прыстасаванне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́ш ду́шы
Р. ду́ша ду́шаў
Д. ду́шу ду́шам
В. ду́ш ду́шы
Т. ду́шам ду́шамі
М. ду́шы ду́шах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

душа́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. душа́ ду́шы
душы́
Р. душы́ ду́ш
Д. душы́ ду́шам
В. душу́ ду́шы
душы́
Т. душо́й
душо́ю		 ду́шамі
М. душы́ ду́шах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ду́шава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ду́шава
Р. Ду́шава
Д. Ду́шаву
В. Ду́шава
Т. Ду́шавам
М. Ду́шаве

душава́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. душава́я душавы́я
Р. душаво́й душавы́х
Д. душаво́й душавы́м
В. душаву́ю душавы́я
Т. душаво́й
душаво́ю		 душавы́мі
М. душаво́й душавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.