Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

уцяле́снены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уцяле́снены уцяле́сненая уцяле́сненае уцяле́сненыя
Р. уцяле́сненага уцяле́сненай
уцяле́сненае
уцяле́сненага уцяле́сненых
Д. уцяле́сненаму уцяле́сненай уцяле́сненаму уцяле́сненым
В. уцяле́снены (неадуш.)
уцяле́сненага (адуш.)
уцяле́сненую уцяле́сненае уцяле́сненыя (неадуш.)
уцяле́сненых (адуш.)
Т. уцяле́сненым уцяле́сненай
уцяле́сненаю
уцяле́сненым уцяле́сненымі
М. уцяле́сненым уцяле́сненай уцяле́сненым уцяле́сненых

Кароткая форма: уцяле́снена.

Крыніцы: piskunou2012.

уцяле́сніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уцяле́снюся уцяле́снімся
2-я ас. уцяле́снішся уцяле́сніцеся
3-я ас. уцяле́сніцца уцяле́сняцца
Прошлы час
м. уцяле́сніўся уцяле́сніліся
ж. уцяле́снілася
н. уцяле́снілася
Дзеепрыслоўе
прош. час уцяле́сніўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

уцяле́сніць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уцяле́сню уцяле́снім
2-я ас. уцяле́сніш уцяле́сніце
3-я ас. уцяле́сніць уцяле́сняць
Прошлы час
м. уцяле́сніў уцяле́снілі
ж. уцяле́сніла
н. уцяле́сніла
Загадны лад
2-я ас. уцяле́сні уцяле́сніце
Дзеепрыслоўе
прош. час уцяле́сніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уцяльмя́шыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уцяльмя́шу уцяльмя́шым
2-я ас. уцяльмя́шыш уцяльмя́шыце
3-я ас. уцяльмя́шыць уцяльмя́шаць
Прошлы час
м. уцяльмя́шыў уцяльмя́шылі
ж. уцяльмя́шыла
н. уцяльмя́шыла
Загадны лад
2-я ас. уцяльмя́ш уцяльмя́шце
Дзеепрыслоўе
прош. час уцяльмя́шыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уця́міцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уця́млюся уця́мімся
2-я ас. уця́мішся уця́міцеся
3-я ас. уця́міцца уця́мяцца
Прошлы час
м. уця́міўся уця́міліся
ж. уця́мілася
н. уця́мілася
Дзеепрыслоўе
прош. час уця́міўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

уця́міць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уця́млю уця́мім
2-я ас. уця́міш уця́міце
3-я ас. уця́міць уця́мяць
Прошлы час
м. уця́міў уця́мілі
ж. уця́міла
н. уця́міла
Дзеепрыслоўе
прош. час уця́міўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уця́мліванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уця́мліванне
Р. уця́млівання
Д. уця́мліванню
В. уця́мліванне
Т. уця́мліваннем
М. уця́мліванні

Крыніцы: piskunou2012.

уця́мліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уця́мліваю уця́мліваем
2-я ас. уця́мліваеш уця́мліваеце
3-я ас. уця́млівае уця́мліваюць
Прошлы час
м. уця́мліваў уця́млівалі
ж. уця́млівала
н. уця́млівала
Дзеепрыслоўе
цяп. час уця́мліваючы

Крыніцы: piskunou2012.

уця́мна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уця́мна - -

Крыніцы: piskunou2012.

уця́мнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уця́мнасць
Р. уця́мнасці
Д. уця́мнасці
В. уця́мнасць
Т. уця́мнасцю
М. уця́мнасці

Крыніцы: piskunou2012.