дурава́ць
‘блазнаваць, сваволіць, дураваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дуру́ю |
дуру́ем |
| 2-я ас. |
дуру́еш |
дуру́еце |
| 3-я ас. |
дуру́е |
дуру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дурава́ў |
дурава́лі |
| ж. |
дурава́ла |
| н. |
дурава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дуру́й |
дуру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дуру́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Дура́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дура́вічы |
| Р. |
Дура́віч Дура́вічаў |
| Д. |
Дура́вічам |
| В. |
Дура́вічы |
| Т. |
Дура́вічамі |
| М. |
Дура́вічах |
дурало́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дурало́б |
дурало́бы |
| Р. |
дурало́ба |
дурало́баў |
| Д. |
дурало́бу |
дурало́бам |
| В. |
дурало́ба |
дурало́баў |
| Т. |
дурало́бам |
дурало́бамі |
| М. |
дурало́бе |
дурало́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дурало́м
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дурало́м |
дурало́мы |
| Р. |
дурало́ма |
дурало́маў |
| Д. |
дурало́му |
дурало́мам |
| В. |
дурало́ма |
дурало́маў |
| Т. |
дурало́мам |
дурало́мамі |
| М. |
дурало́ме |
дурало́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дуралюмі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дуралюмі́н |
| Р. |
дуралюмі́ну |
| Д. |
дуралюмі́ну |
| В. |
дуралюмі́н |
| Т. |
дуралюмі́нам |
| М. |
дуралюмі́не |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ду́рань
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ду́рань |
ду́рні |
| Р. |
ду́рня |
ду́рняў |
| Д. |
ду́рню |
ду́рням |
| В. |
ду́рня |
ду́рняў |
| Т. |
ду́рнем |
ду́рнямі |
| М. |
ду́рню |
ду́рнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дурасве́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дурасве́т |
дурасве́ты |
| Р. |
дурасве́та |
дурасве́таў |
| Д. |
дурасве́ту |
дурасве́там |
| В. |
дурасве́та |
дурасве́таў |
| Т. |
дурасве́там |
дурасве́тамі |
| М. |
дурасве́це |
дурасве́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дураслі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| дураслі́ва |
дураслі́вей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
дураслі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дураслі́васць |
| Р. |
дураслі́васці |
| Д. |
дураслі́васці |
| В. |
дураслі́васць |
| Т. |
дураслі́васцю |
| М. |
дураслі́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.