Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

выпярэ́джвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. выпярэ́джваецца выпярэ́джваюцца
Прошлы час
м. выпярэ́джваўся выпярэ́джваліся
ж. выпярэ́джвалася
н. выпярэ́джвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

выпярэ́джваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выпярэ́джваю выпярэ́джваем
2-я ас. выпярэ́джваеш выпярэ́джваеце
3-я ас. выпярэ́джвае выпярэ́джваюць
Прошлы час
м. выпярэ́джваў выпярэ́джвалі
ж. выпярэ́джвала
н. выпярэ́джвала
Загадны лад
2-я ас. выпярэ́джвай выпярэ́джвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выпярэ́джваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

выпярэ́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. выпярэ́днік выпярэ́днікі
Р. выпярэ́дніка выпярэ́днікаў
Д. выпярэ́дніку выпярэ́днікам
В. выпярэ́дніка выпярэ́днікаў
Т. выпярэ́днікам выпярэ́днікамі
М. выпярэ́дніку выпярэ́дніках

Крыніцы: piskunou2012.

выпярэ́дніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. выпярэ́дніца выпярэ́дніцы
Р. выпярэ́дніцы выпярэ́дніц
Д. выпярэ́дніцы выпярэ́дніцам
В. выпярэ́дніцу выпярэ́дніц
Т. выпярэ́дніцай
выпярэ́дніцаю
выпярэ́дніцамі
М. выпярэ́дніцы выпярэ́дніцах

Крыніцы: piskunou2012.

выпярэ́дніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. выпярэ́дніцтва
Р. выпярэ́дніцтва
Д. выпярэ́дніцтву
В. выпярэ́дніцтва
Т. выпярэ́дніцтвам
М. выпярэ́дніцтве

Крыніцы: piskunou2012.

выпярэ́днічаць

‘спаборнічаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выпярэ́днічаю выпярэ́днічаем
2-я ас. выпярэ́днічаеш выпярэ́днічаеце
3-я ас. выпярэ́днічае выпярэ́днічаюць
Прошлы час
м. выпярэ́днічаў выпярэ́днічалі
ж. выпярэ́днічала
н. выпярэ́днічала
Загадны лад
2-я ас. выпярэ́днічай выпярэ́днічайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выпярэ́днічаючы

Крыніцы: piskunou2012.

выпясто́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. выпясто́вец выпясто́ўцы
Р. выпясто́ўца выпясто́ўцаў
Д. выпясто́ўцу выпясто́ўцам
В. выпясто́ўца выпясто́ўцаў
Т. выпясто́ўцам выпясто́ўцамі
М. выпясто́ўцу выпясто́ўцах

Крыніцы: sbm2012.

выпятрэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. выпятрэ́нне
Р. выпятрэ́ння
Д. выпятрэ́нню
В. выпятрэ́нне
Т. выпятрэ́ннем
М. выпятрэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.

вы́пяцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́пнуся вы́пнемся
2-я ас. вы́пнешся вы́пнецеся
3-я ас. вы́пнецца вы́пнуцца
Прошлы час
м. вы́пяўся вы́пяліся
ж. вы́пялася
н. вы́пялася
Загадны лад
2-я ас. вы́пніся вы́пніцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́пяўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

вы́пяць

‘выпнуць, выпучыць, вытарашчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́пну вы́пнем
2-я ас. вы́пнеш вы́пнеце
3-я ас. вы́пне вы́пнуць
Прошлы час
м. вы́пяў вы́пялі
ж. вы́пяла
н. вы́пяла
Загадны лад
2-я ас. вы́пні вы́пніце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́пяўшы

Крыніцы: piskunou2012.