Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

уфі́мскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уфі́мскі уфі́мская уфі́мскае уфі́мскія
Р. уфі́мскага уфі́мскай
уфі́мскае		 уфі́мскага уфі́мскіх
Д. уфі́мскаму уфі́мскай уфі́мскаму уфі́мскім
В. уфі́мскі (неадуш.)
уфі́мскага (адуш.)		 уфі́мскую уфі́мскае уфі́мскія (неадуш.)
уфі́мскіх (адуш.)
Т. уфі́мскім уфі́мскай
уфі́мскаю		 уфі́мскім уфі́мскімі
М. уфі́мскім уфі́мскай уфі́мскім уфі́мскіх

Крыніцы: piskunou2012.

уфо́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уфо́лаг уфо́лагі
Р. уфо́лага уфо́лагаў
Д. уфо́лагу уфо́лагам
В. уфо́лага уфо́лагаў
Т. уфо́лагам уфо́лагамі
М. уфо́лагу уфо́лагах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

уфундава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уфунду́ю уфунду́ем
2-я ас. уфунду́еш уфунду́еце
3-я ас. уфунду́е уфунду́юць
Прошлы час
м. уфундава́ў уфундава́лі
ж. уфундава́ла
н. уфундава́ла
Загадны лад
2-я ас. уфунду́й уфунду́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час уфундава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

УФ-выпрамяня́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. УФ-выпрамяня́льны УФ-выпрамяня́льная УФ-выпрамяня́льнае УФ-выпрамяня́льныя
Р. УФ-выпрамяня́льнага УФ-выпрамяня́льнай
УФ-выпрамяня́льнае		 УФ-выпрамяня́льнага УФ-выпрамяня́льных
Д. УФ-выпрамяня́льнаму УФ-выпрамяня́льнай УФ-выпрамяня́льнаму УФ-выпрамяня́льным
В. УФ-выпрамяня́льны (неадуш.)
УФ-выпрамяня́льнага (адуш.)		 УФ-выпрамяня́льную УФ-выпрамяня́льнае УФ-выпрамяня́льныя (неадуш.)
УФ-выпрамяня́льных (адуш.)
Т. УФ-выпрамяня́льным УФ-выпрамяня́льнай
УФ-выпрамяня́льнаю		 УФ-выпрамяня́льным УФ-выпрамяня́льнымі
М. УФ-выпрамяня́льным УФ-выпрамяня́льнай УФ-выпрамяня́льным УФ-выпрамяня́льных

Крыніцы: piskunou2012.

у́х

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уха́ба

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уха́ба уха́бы
Р. уха́бы уха́б
Д. уха́бе уха́бам
В. уха́бу уха́бы
Т. уха́бай
уха́баю		 уха́бамі
М. уха́бе уха́бах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уха́біна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уха́біна уха́біны
Р. уха́біны уха́бін
Д. уха́біне уха́бінам
В. уха́біну уха́біны
Т. уха́бінай
уха́бінаю		 уха́бінамі
М. уха́біне уха́бінах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уха́бістасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уха́бістасць
Р. уха́бістасці
Д. уха́бістасці
В. уха́бістасць
Т. уха́бістасцю
М. уха́бістасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уха́бісты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уха́бісты уха́бістая уха́бістае уха́бістыя
Р. уха́бістага уха́бістай
уха́бістае		 уха́бістага уха́бістых
Д. уха́бістаму уха́бістай уха́бістаму уха́бістым
В. уха́бісты (неадуш.)
уха́бістага (адуш.)		 уха́бістую уха́бістае уха́бістыя (неадуш.)
уха́бістых (адуш.)
Т. уха́бістым уха́бістай
уха́бістаю		 уха́бістым уха́бістымі
М. уха́бістым уха́бістай уха́бістым уха́бістых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уха́блівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уха́блівы уха́блівая уха́блівае уха́блівыя
Р. уха́блівага уха́блівай
уха́блівае		 уха́блівага уха́блівых
Д. уха́бліваму уха́блівай уха́бліваму уха́блівым
В. уха́блівы (неадуш.)
уха́блівага (адуш.)		 уха́блівую уха́блівае уха́блівыя (неадуш.)
уха́блівых (адуш.)
Т. уха́блівым уха́блівай
уха́бліваю		 уха́блівым уха́блівымі
М. уха́блівым уха́блівай уха́блівым уха́блівых

Крыніцы: piskunou2012.