адва́жвацца
‘асмельвацца’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адва́жваюся |
адва́жваемся |
| 2-я ас. |
адва́жваешся |
адва́жваецеся |
| 3-я ас. |
адва́жваецца |
адва́жваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адва́жваўся |
адва́жваліся |
| ж. |
адва́жвалася |
| н. |
адва́жвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адва́жвайся |
адва́жвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адва́жваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адва́жвацца
‘да адважваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адва́жваецца |
адва́жваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адва́жваўся |
адва́жваліся |
| ж. |
адва́жвалася |
| н. |
адва́жвалася |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
адва́жваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адва́жваю |
адва́жваем |
| 2-я ас. |
адва́жваеш |
адва́жваеце |
| 3-я ас. |
адва́жвае |
адва́жваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адва́жваў |
адва́жвалі |
| ж. |
адва́жвала |
| н. |
адва́жвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адва́жвай |
адва́жвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адва́жваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адва́жна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адва́жна |
адва́жней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
адва́жнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адва́жнасць |
| Р. |
адва́жнасці |
| Д. |
адва́жнасці |
| В. |
адва́жнасць |
| Т. |
адва́жнасцю |
| М. |
адва́жнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адва́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адва́жнік |
адва́жнікі |
| Р. |
адва́жніка |
адва́жнікаў |
| Д. |
адва́жніку |
адва́жнікам |
| В. |
адва́жніка |
адва́жнікаў |
| Т. |
адва́жнікам |
адва́жнікамі |
| М. |
адва́жніку |
адва́жніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
адва́жніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адва́жніца |
адва́жніцы |
| Р. |
адва́жніцы |
адва́жніц |
| Д. |
адва́жніцы |
адва́жніцам |
| В. |
адва́жніцу |
адва́жніц |
| Т. |
адва́жніцай адва́жніцаю |
адва́жніцамі |
| М. |
адва́жніцы |
адва́жніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
адва́жны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адва́жны |
адва́жная |
адва́жнае |
адва́жныя |
| Р. |
адва́жнага |
адва́жнай адва́жнае |
адва́жнага |
адва́жных |
| Д. |
адва́жнаму |
адва́жнай |
адва́жнаму |
адва́жным |
| В. |
адва́жны (неадуш.) адва́жнага (адуш.) |
адва́жную |
адва́жнае |
адва́жныя (неадуш.) адва́жных (адуш.) |
| Т. |
адва́жным |
адва́жнай адва́жнаю |
адва́жным |
адва́жнымі |
| М. |
адва́жным |
адва́жнай |
адва́жным |
адва́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.