Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дублё́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дублё́ны дублё́ная дублё́нае дублё́ныя
Р. дублё́нага дублё́най
дублё́нае
дублё́нага дублё́ных
Д. дублё́наму дублё́най дублё́наму дублё́ным
В. дублё́ны (неадуш.)
дублё́нага (адуш.)
дублё́ную дублё́нае дублё́ныя (неадуш.)
дублё́ных (адуш.)
Т. дублё́ным дублё́най
дублё́наю
дублё́ным дублё́нымі
М. дублё́ным дублё́най дублё́ным дублё́ных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дублё́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дублё́р дублё́ры
Р. дублё́ра дублё́раў
Д. дублё́ру дублё́рам
В. дублё́ра дублё́раў
Т. дублё́рам дублё́рамі
М. дублё́ру дублё́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дублё́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дублё́рка дублё́ркі
Р. дублё́ркі дублё́рак
Д. дублё́рцы дублё́ркам
В. дублё́рку дублё́рак
Т. дублё́ркай
дублё́ркаю
дублё́ркамі
М. дублё́рцы дублё́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

дублё́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дублё́рскі дублё́рская дублё́рскае дублё́рскія
Р. дублё́рскага дублё́рскай
дублё́рскае
дублё́рскага дублё́рскіх
Д. дублё́рскаму дублё́рскай дублё́рскаму дублё́рскім
В. дублё́рскі (неадуш.)
дублё́рскага (адуш.)
дублё́рскую дублё́рскае дублё́рскія (неадуш.)
дублё́рскіх (адуш.)
Т. дублё́рскім дублё́рскай
дублё́рскаю
дублё́рскім дублё́рскімі
М. дублё́рскім дублё́рскай дублё́рскім дублё́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

дубліка́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дубліка́т дубліка́ты
Р. дубліка́та дубліка́таў
Д. дубліка́ту дубліка́там
В. дубліка́т дубліка́ты
Т. дубліка́там дубліка́тамі
М. дубліка́це дубліка́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дубліка́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дубліка́тны дубліка́тная дубліка́тнае дубліка́тныя
Р. дубліка́тнага дубліка́тнай
дубліка́тнае
дубліка́тнага дубліка́тных
Д. дубліка́тнаму дубліка́тнай дубліка́тнаму дубліка́тным
В. дубліка́тны (неадуш.)
дубліка́тнага (адуш.)
дубліка́тную дубліка́тнае дубліка́тныя (неадуш.)
дубліка́тных (адуш.)
Т. дубліка́тным дубліка́тнай
дубліка́тнаю
дубліка́тным дубліка́тнымі
М. дубліка́тным дубліка́тнай дубліка́тным дубліка́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ду́блін

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ду́блін
Р. Ду́бліна
Д. Ду́бліну
В. Ду́блін
Т. Ду́блінам
М. Ду́бліне

Дублі́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дублі́н
Р. Дубліна́
Д. Дубліну́
В. Дублі́н
Т. Дубліно́м
М. Дубліне́

ду́блінскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́блінскі ду́блінская ду́блінскае ду́блінскія
Р. ду́блінскага ду́блінскай
ду́блінскае
ду́блінскага ду́блінскіх
Д. ду́блінскаму ду́блінскай ду́блінскаму ду́блінскім
В. ду́блінскі (неадуш.)
ду́блінскага (адуш.)
ду́блінскую ду́блінскае ду́блінскія (неадуш.)
ду́блінскіх (адуш.)
Т. ду́блінскім ду́блінскай
ду́блінскаю
ду́блінскім ду́блінскімі
М. ду́блінскім ду́блінскай ду́блінскім ду́блінскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дублі́раванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дублі́раванне
Р. дублі́равання
Д. дублі́раванню
В. дублі́раванне
Т. дублі́раваннем
М. дублі́раванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.