закаке́тнічацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаке́тнічаюся |
закаке́тнічаемся |
| 2-я ас. |
закаке́тнічаешся |
закаке́тнічаецеся |
| 3-я ас. |
закаке́тнічаецца |
закаке́тнічаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
закаке́тнічаўся |
закаке́тнічаліся |
| ж. |
закаке́тнічалася |
| н. |
закаке́тнічалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаке́тнічайся |
закаке́тнічайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закаке́тнічаўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаке́тнічаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаке́тнічаю |
закаке́тнічаем |
| 2-я ас. |
закаке́тнічаеш |
закаке́тнічаеце |
| 3-я ас. |
закаке́тнічае |
закаке́тнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
закаке́тнічаў |
закаке́тнічалі |
| ж. |
закаке́тнічала |
| н. |
закаке́тнічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаке́тнічай |
закаке́тнічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закаке́тнічаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаклю́ка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаклю́ка |
закаклю́кі |
| Р. |
закаклю́кі |
закаклю́к |
| Д. |
закаклю́цы |
закаклю́кам |
| В. |
закаклю́ку |
закаклю́кі |
| Т. |
закаклю́кай закаклю́каю |
закаклю́камі |
| М. |
закаклю́цы |
закаклю́ках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закаклю́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаклю́чка |
закаклю́чкі |
| Р. |
закаклю́чкі |
закаклю́чак |
| Д. |
закаклю́чцы |
закаклю́чкам |
| В. |
закаклю́чку |
закаклю́чкі |
| Т. |
закаклю́чкай закаклю́чкаю |
закаклю́чкамі |
| М. |
закаклю́чцы |
закаклю́чках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закаклю́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаклю́чына |
закаклю́чыны |
| Р. |
закаклю́чыны |
закаклю́чын |
| Д. |
закаклю́чыне |
закаклю́чынам |
| В. |
закаклю́чыну |
закаклю́чыны |
| Т. |
закаклю́чынай закаклю́чынаю |
закаклю́чынамі |
| М. |
закаклю́чыне |
закаклю́чынах |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаксава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закаксава́ны |
закаксава́ная |
закаксава́нае |
закаксава́ныя |
| Р. |
закаксава́нага |
закаксава́най закаксава́нае |
закаксава́нага |
закаксава́ных |
| Д. |
закаксава́наму |
закаксава́най |
закаксава́наму |
закаксава́ным |
| В. |
закаксава́ны (неадуш.) закаксава́нага (адуш.) |
закаксава́ную |
закаксава́нае |
закаксава́ныя (неадуш.) закаксава́ных (адуш.) |
| Т. |
закаксава́ным |
закаксава́най закаксава́наю |
закаксава́ным |
закаксава́нымі |
| М. |
закаксава́ным |
закаксава́най |
закаксава́ным |
закаксава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаламе́сіць
‘пачаць каламесіць - сваволіць, гарэзіць; закаламуціць што-небудзь, унесці ў што-небудзь блытаніну’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаламе́шу |
закаламе́сім |
| 2-я ас. |
закаламе́сіш |
закаламе́сіце |
| 3-я ас. |
закаламе́сіць |
закаламе́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
закаламе́сіў |
закаламе́сілі |
| ж. |
закаламе́сіла |
| н. |
закаламе́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаламе́сь |
закаламе́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закаламе́сіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаламе́шваць
‘пачынаць каламесіць - сваволіць, гарэзіць; каламуціць што-небудзь, уносіць у што-небудзь блытаніну’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаламе́шваю |
закаламе́шваем |
| 2-я ас. |
закаламе́шваеш |
закаламе́шваеце |
| 3-я ас. |
закаламе́швае |
закаламе́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
закаламе́шваў |
закаламе́швалі |
| ж. |
закаламе́швала |
| н. |
закаламе́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаламе́швай |
закаламе́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
закаламе́шваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаламу́ціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
закаламу́ціцца |
закаламу́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
закаламу́ціўся |
закаламу́ціліся |
| ж. |
закаламу́цілася |
| н. |
закаламу́цілася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.