дрэсіро́ўшчыцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дрэсіро́ўшчыцкі |
дрэсіро́ўшчыцкая |
дрэсіро́ўшчыцкае |
дрэсіро́ўшчыцкія |
| Р. |
дрэсіро́ўшчыцкага |
дрэсіро́ўшчыцкай дрэсіро́ўшчыцкае |
дрэсіро́ўшчыцкага |
дрэсіро́ўшчыцкіх |
| Д. |
дрэсіро́ўшчыцкаму |
дрэсіро́ўшчыцкай |
дрэсіро́ўшчыцкаму |
дрэсіро́ўшчыцкім |
| В. |
дрэсіро́ўшчыцкі (неадуш.) дрэсіро́ўшчыцкага (адуш.) |
дрэсіро́ўшчыцкую |
дрэсіро́ўшчыцкае |
дрэсіро́ўшчыцкія (неадуш.) дрэсіро́ўшчыцкіх (адуш.) |
| Т. |
дрэсіро́ўшчыцкім |
дрэсіро́ўшчыцкай дрэсіро́ўшчыцкаю |
дрэсіро́ўшчыцкім |
дрэсіро́ўшчыцкімі |
| М. |
дрэсіро́ўшчыцкім |
дрэсіро́ўшчыцкай |
дрэсіро́ўшчыцкім |
дрэсіро́ўшчыцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
дрэс-ко́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дрэс-ко́д |
| Р. |
дрэс-ко́ду |
| Д. |
дрэс-ко́ду |
| В. |
дрэс-ко́д |
| Т. |
дрэс-ко́дам |
| М. |
дрэс-ко́дзе |
Крыніцы:
sbm2012.
Дрэ́тунь
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дрэ́тунь |
| Р. |
Дрэ́туні |
| Д. |
Дрэ́туні |
| В. |
Дрэ́тунь |
| Т. |
Дрэ́тунню |
| М. |
Дрэ́туні |
дрэ́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дрэ́ўка |
дрэ́ўкі |
| Р. |
дрэ́ўка |
дрэ́вак |
| Д. |
дрэ́ўку |
дрэ́ўкам |
| В. |
дрэ́ўка |
дрэ́ўкі |
| Т. |
дрэ́ўкам |
дрэ́ўкамі |
| М. |
дрэ́ўку |
дрэ́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дрэ́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дрэ́ўны |
дрэ́ўная |
дрэ́ўнае |
дрэ́ўныя |
| Р. |
дрэ́ўнага |
дрэ́ўнай дрэ́ўнае |
дрэ́ўнага |
дрэ́ўных |
| Д. |
дрэ́ўнаму |
дрэ́ўнай |
дрэ́ўнаму |
дрэ́ўным |
| В. |
дрэ́ўны (неадуш.) дрэ́ўнага (адуш.) |
дрэ́ўную |
дрэ́ўнае |
дрэ́ўныя (неадуш.) дрэ́ўных (адуш.) |
| Т. |
дрэ́ўным |
дрэ́ўнай дрэ́ўнаю |
дрэ́ўным |
дрэ́ўнымі |
| М. |
дрэ́ўным |
дрэ́ўнай |
дрэ́ўным |
дрэ́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дрэ́ўца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дрэ́ўца |
дрэ́ўцы |
| Р. |
дрэ́ўца |
дрэ́ўцаў |
| Д. |
дрэ́ўцу |
дрэ́ўцам |
| В. |
дрэ́ўца |
дрэ́ўцы |
| Т. |
дрэ́ўцам |
дрэ́ўцамі |
| М. |
дрэ́ўцы |
дрэ́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Дрэ́чаны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дрэ́чаны |
| Р. |
Дрэ́чан Дрэ́чанаў |
| Д. |
Дрэ́чанам |
| В. |
Дрэ́чаны |
| Т. |
Дрэ́чанамі |
| М. |
Дрэ́чанах |
дуадэні́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дуадэні́т |
| Р. |
дуадэні́ту |
| Д. |
дуадэні́ту |
| В. |
дуадэні́т |
| Т. |
дуадэні́там |
| М. |
дуадэні́це |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.