Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дружалю́бства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дружалю́бства
Р. дружалю́бства
Д. дружалю́бству
В. дружалю́бства
Т. дружалю́бствам
М. дружалю́бстве

Крыніцы: piskunou2012.

дружа́цкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дружа́цкі дружа́цкая дружа́цкае дружа́цкія
Р. дружа́цкага дружа́цкай
дружа́цкае
дружа́цкага дружа́цкіх
Д. дружа́цкаму дружа́цкай дружа́цкаму дружа́цкім
В. дружа́цкі (неадуш.)
дружа́цкага (адуш.)
дружа́цкую дружа́цкае дружа́цкія (неадуш.)
дружа́цкіх (адуш.)
Т. дружа́цкім дружа́цкай
дружа́цкаю
дружа́цкім дружа́цкімі
М. дружа́цкім дружа́цкай дружа́цкім дружа́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

дру́жачка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дру́жачка дру́жачкі
Р. дру́жачкі дру́жачак
Д. дру́жачцы дру́жачкам
В. дру́жачку дру́жачак
Т. дру́жачкай
дру́жачкаю
дру́жачкамі
М. дру́жачцы дру́жачках

Крыніцы: piskunou2012.

дру́жба

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дру́жба
Р. дру́жбы
Д. дру́жбе
В. дру́жбу
Т. дру́жбай
дру́жбаю
М. дру́жбе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дру́жба

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дру́жба
Р. Дру́жбы
Д. Дру́жбе
В. Дру́жбу
Т. Дру́жбай
Дру́жбаю
М. Дру́жбе

дружбаві́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дружбаві́сты дружбаві́стая дружбаві́стае дружбаві́стыя
Р. дружбаві́стага дружбаві́стай
дружбаві́стае
дружбаві́стага дружбаві́стых
Д. дружбаві́стаму дружбаві́стай дружбаві́стаму дружбаві́стым
В. дружбаві́сты (неадуш.)
дружбаві́стага (адуш.)
дружбаві́стую дружбаві́стае дружбаві́стыя (неадуш.)
дружбаві́стых (адуш.)
Т. дружбаві́стым дружбаві́стай
дружбаві́стаю
дружбаві́стым дружбаві́стымі
М. дружбаві́стым дружбаві́стай дружбаві́стым дружбаві́стых

Крыніцы: piskunou2012.

дружбаві́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дружбаві́ты дружбаві́тая дружбаві́тае дружбаві́тыя
Р. дружбаві́тага дружбаві́тай
дружбаві́тае
дружбаві́тага дружбаві́тых
Д. дружбаві́таму дружбаві́тай дружбаві́таму дружбаві́тым
В. дружбаві́ты (неадуш.)
дружбаві́тага (адуш.)
дружбаві́тую дружбаві́тае дружбаві́тыя (неадуш.)
дружбаві́тых (адуш.)
Т. дружбаві́тым дружбаві́тай
дружбаві́таю
дружбаві́тым дружбаві́тымі
М. дружбаві́тым дружбаві́тай дружбаві́тым дружбаві́тых

Крыніцы: piskunou2012.

дружба́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дружба́к дружбакі́
Р. дружбака́ дружбако́ў
Д. дружбаку́ дружбака́м
В. дружбака́ дружбако́ў
Т. дружбако́м дружбака́мі
М. дружбаку́ дружбака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дружба́цкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дружба́цкі дружба́цкая дружба́цкае дружба́цкія
Р. дружба́цкага дружба́цкай
дружба́цкае
дружба́цкага дружба́цкіх
Д. дружба́цкаму дружба́цкай дружба́цкаму дружба́цкім
В. дружба́цкі (неадуш.)
дружба́цкага (адуш.)
дружба́цкую дружба́цкае дружба́цкія (неадуш.)
дружба́цкіх (адуш.)
Т. дружба́цкім дружба́цкай
дружба́цкаю
дружба́цкім дружба́цкімі
М. дружба́цкім дружба́цкай дружба́цкім дружба́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дружба́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дружба́цкі дружба́цкая дружба́цкае дружба́цкія
Р. дружба́цкага дружба́цкай
дружба́цкае
дружба́цкага дружба́цкіх
Д. дружба́цкаму дружба́цкай дружба́цкаму дружба́цкім
В. дружба́цкі (неадуш.)
дружба́цкага (адуш.)
дружба́цкую дружба́цкае дружба́цкія (неадуш.)
дружба́цкіх (адуш.)
Т. дружба́цкім дружба́цкай
дружба́цкаю
дружба́цкім дружба́цкімі
М. дружба́цкім дружба́цкай дружба́цкім дружба́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.