Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

запрато́рыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. запрато́ру запрато́рым
2-я ас. запрато́рыш запрато́рыце
3-я ас. запрато́рыць запрато́раць
Прошлы час
м. запрато́рыў запрато́рылі
ж. запрато́рыла
н. запрато́рыла
Загадны лад
2-я ас. запрато́р запрато́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час запрато́рыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

запратэстава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. запратэсту́ю запратэсту́ем
2-я ас. запратэсту́еш запратэсту́еце
3-я ас. запратэсту́е запратэсту́юць
Прошлы час
м. запратэстава́ў запратэстава́лі
ж. запратэстава́ла
н. запратэстава́ла
Загадны лад
2-я ас. запратэсту́й запратэсту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час запратэстава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

запра́ўдна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
запра́ўдна - -

Крыніцы: piskunou2012.

запра́ўднасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. запра́ўднасць
Р. запра́ўднасці
Д. запра́ўднасці
В. запра́ўднасць
Т. запра́ўднасцю
М. запра́ўднасці

Крыніцы: piskunou2012.

запра́ўдны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. запра́ўдны запра́ўдная запра́ўднае запра́ўдныя
Р. запра́ўднага запра́ўднай
запра́ўднае		 запра́ўднага запра́ўдных
Д. запра́ўднаму запра́ўднай запра́ўднаму запра́ўдным
В. запра́ўдны (неадуш.)
запра́ўднага (адуш.)		 запра́ўдную запра́ўднае запра́ўдныя (неадуш.)
запра́ўдных (адуш.)
Т. запра́ўдным запра́ўднай
запра́ўднаю		 запра́ўдным запра́ўднымі
М. запра́ўдным запра́ўднай запра́ўдным запра́ўдных

Крыніцы: piskunou2012.

запраўды́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
запраўды́ - -

Крыніцы: piskunou2012.

запра́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. запра́ўка запра́ўкі
Р. запра́ўкі запра́вак
Д. запра́ўцы запра́ўкам
В. запра́ўку запра́ўкі
Т. запра́ўкай
запра́ўкаю		 запра́ўкамі
М. запра́ўцы запра́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

запра́ўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. запра́ўлены запра́ўленая запра́ўленае запра́ўленыя
Р. запра́ўленага запра́ўленай
запра́ўленае		 запра́ўленага запра́ўленых
Д. запра́ўленаму запра́ўленай запра́ўленаму запра́ўленым
В. запра́ўлены (неадуш.)
запра́ўленага (адуш.)		 запра́ўленую запра́ўленае запра́ўленыя (неадуш.)
запра́ўленых (адуш.)
Т. запра́ўленым запра́ўленай
запра́ўленаю		 запра́ўленым запра́ўленымі
М. запра́ўленым запра́ўленай запра́ўленым запра́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

запра́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. запра́ўлены запра́ўленая запра́ўленае запра́ўленыя
Р. запра́ўленага запра́ўленай
запра́ўленае		 запра́ўленага запра́ўленых
Д. запра́ўленаму запра́ўленай запра́ўленаму запра́ўленым
В. запра́ўлены (неадуш.)
запра́ўленага (адуш.)		 запра́ўленую запра́ўленае запра́ўленыя (неадуш.)
запра́ўленых (адуш.)
Т. запра́ўленым запра́ўленай
запра́ўленаю		 запра́ўленым запра́ўленымі
М. запра́ўленым запра́ўленай запра́ўленым запра́ўленых

Кароткая форма: запра́ўлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

запраўля́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. запраўля́нне
Р. запраўля́ння
Д. запраўля́нню
В. запраўля́нне
Т. запраўля́ннем
М. запраўля́нні

Крыніцы: piskunou2012.