неўзгара́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неўзгара́льны |
неўзгара́льная |
неўзгара́льнае |
неўзгара́льныя |
| Р. |
неўзгара́льнага |
неўзгара́льнай неўзгара́льнае |
неўзгара́льнага |
неўзгара́льных |
| Д. |
неўзгара́льнаму |
неўзгара́льнай |
неўзгара́льнаму |
неўзгара́льным |
| В. |
неўзгара́льны (неадуш.) неўзгара́льнага (адуш.) |
неўзгара́льную |
неўзгара́льнае |
неўзгара́льныя (неадуш.) неўзгара́льных (адуш.) |
| Т. |
неўзгара́льным |
неўзгара́льнай неўзгара́льнаю |
неўзгара́льным |
неўзгара́льнымі |
| М. |
неўзгара́льным |
неўзгара́льнай |
неўзгара́льным |
неўзгара́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
неўздага́д
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| неўздага́д |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
неўздаўме́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
неўздаўме́нне |
неўздаўме́нні |
| Р. |
неўздаўме́ння |
неўздаўме́нняў |
| Д. |
неўздаўме́нню |
неўздаўме́нням |
| В. |
неўздаўме́нне |
неўздаўме́нні |
| Т. |
неўздаўме́ннем |
неўздаўме́ннямі |
| М. |
неўздаўме́нні |
неўздаўме́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
неўзлюбі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
неўзлюблю́ |
няўзлю́бім |
| 2-я ас. |
няўзлю́біш |
няўзлю́біце |
| 3-я ас. |
няўзлю́біць |
няўзлю́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
неўзлюбі́ў |
неўзлюбі́лі |
| ж. |
неўзлюбі́ла |
| н. |
неўзлюбі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
неўзлюбі́ |
неўзлюбі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
неўзлюбі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
неўзмага́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
неўзмага́нне |
неўзмага́нні |
| Р. |
неўзмага́ння |
неўзмага́нняў |
| Д. |
неўзмага́нню |
неўзмага́нням |
| В. |
неўзмага́нне |
неўзмага́нні |
| Т. |
неўзмага́ннем |
неўзмага́ннямі |
| М. |
неўзмага́нні |
неўзмага́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
неўзмагчы́
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
неўзмагу́ |
няўзмо́жам |
| 2-я ас. |
няўзмо́жаш |
няўзмо́жаце |
| 3-я ас. |
няўзмо́жа |
няўзмо́гуць |
| Прошлы час |
| м. |
няўзмо́г |
неўзмаглі́ |
| ж. |
неўзмагла́ |
| н. |
неўзмагло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
неўзмажы́ |
неўзмажы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
няўзмо́гшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
неўзнакі́
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| неўзнакі́ |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.