неўздаўме́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. неўздаўме́нне неўздаўме́нні
Р. неўздаўме́ння неўздаўме́нняў
Д. неўздаўме́нню неўздаўме́нням
В. неўздаўме́нне неўздаўме́нні
Т. неўздаўме́ннем неўздаўме́ннямі
М. неўздаўме́нні неўздаўме́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)