ручаё́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ручаё́вы |
ручаё́вая |
ручаё́вае |
ручаё́выя |
| Р. |
ручаё́вага |
ручаё́вай ручаё́вае |
ручаё́вага |
ручаё́вых |
| Д. |
ручаё́ваму |
ручаё́вай |
ручаё́ваму |
ручаё́вым |
| В. |
ручаё́вы (неадуш.) ручаё́вага (адуш.) |
ручаё́вую |
ручаё́вае |
ручаё́выя (неадуш.) ручаё́вых (адуш.) |
| Т. |
ручаё́вым |
ручаё́вай ручаё́ваю |
ручаё́вым |
ручаё́вымі |
| М. |
ручаё́вым |
ручаё́вай |
ручаё́вым |
ручаё́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ручаё́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ручаё́к |
ручайкі́ |
| Р. |
ручайка́ |
ручайко́ў |
| Д. |
ручайку́ |
ручайка́м |
| В. |
ручаё́к |
ручайкі́ |
| Т. |
ручайко́м |
ручайка́мі |
| М. |
ручайку́ |
ручайка́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ручаё́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ручаё́ўка |
| Р. |
Ручаё́ўкі |
| Д. |
Ручаё́ўцы |
| В. |
Ручаё́ўку |
| Т. |
Ручаё́ўкай Ручаё́ўкаю |
| М. |
Ручаё́ўцы |
ручаі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ручаі́на |
ручаі́ны |
| Р. |
ручаі́ны |
ручаі́н |
| Д. |
ручаі́не |
ручаі́нам |
| В. |
ручаі́ну |
ручаі́ны |
| Т. |
ручаі́най ручаі́наю |
ручаі́намі |
| М. |
ручаі́не |
ручаі́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ручаі́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ручаі́нка |
ручаі́нкі |
| Р. |
ручаі́нкі |
ручаі́нак |
| Д. |
ручаі́нцы |
ручаі́нкам |
| В. |
ручаі́нку |
ручаі́нкі |
| Т. |
ручаі́нкай ручаі́нкаю |
ручаі́нкамі |
| М. |
ручаі́нцы |
ручаі́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
руча́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
руча́й |
ручаі́ |
| Р. |
ручая́ |
ручаёў |
| Д. |
ручаю́ |
ручая́м |
| В. |
руча́й |
ручаі́ |
| Т. |
ручаём |
ручая́мі |
| М. |
ручаі́ |
ручая́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Руча́й
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Руча́й |
| Р. |
Ручая́ |
| Д. |
Ручаю́ |
| В. |
Руча́й |
| Т. |
Ручаё́м |
| М. |
Ручаі́ |
руча́йка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
руча́йка |
руча́йкі |
| Р. |
руча́йкі |
руча́ек |
| Д. |
руча́йцы |
руча́йкам |
| В. |
руча́йку |
руча́йкі |
| Т. |
руча́йкай руча́йкаю |
руча́йкамі |
| М. |
руча́йцы |
руча́йках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.