Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ды́ска-цэ́нтр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ды́ска-цэ́нтр ды́ска-цэ́нтры
Р. ды́ска-цэ́нтра ды́ска-цэ́нтраў
Д. ды́ска-цэ́нтру ды́ска-цэ́нтрам
В. ды́ска-цэ́нтр ды́ска-цэ́нтры
Т. ды́ска-цэ́нтрам ды́ска-цэ́нтрамі
М. ды́ска-цэ́нтры ды́ска-цэ́нтрах

Крыніцы: piskunou2012.

дыскваліфікава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыскваліфікава́ны дыскваліфікава́ная дыскваліфікава́нае дыскваліфікава́ныя
Р. дыскваліфікава́нага дыскваліфікава́най
дыскваліфікава́нае		 дыскваліфікава́нага дыскваліфікава́ных
Д. дыскваліфікава́наму дыскваліфікава́най дыскваліфікава́наму дыскваліфікава́ным
В. дыскваліфікава́ны (неадуш.)
дыскваліфікава́нага (адуш.)		 дыскваліфікава́ную дыскваліфікава́нае дыскваліфікава́ныя (неадуш.)
дыскваліфікава́ных (адуш.)
Т. дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́най
дыскваліфікава́наю		 дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́нымі
М. дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́най дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дыскваліфікава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыскваліфікава́ны дыскваліфікава́ная дыскваліфікава́нае дыскваліфікава́ныя
Р. дыскваліфікава́нага дыскваліфікава́най
дыскваліфікава́нае		 дыскваліфікава́нага дыскваліфікава́ных
Д. дыскваліфікава́наму дыскваліфікава́най дыскваліфікава́наму дыскваліфікава́ным
В. дыскваліфікава́ны (неадуш.)
дыскваліфікава́нага (адуш.)		 дыскваліфікава́ную дыскваліфікава́нае дыскваліфікава́ныя (неадуш.)
дыскваліфікава́ных (адуш.)
Т. дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́най
дыскваліфікава́наю		 дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́нымі
М. дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́най дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́ных

Кароткая форма: дыскваліфікава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дыскваліфікава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыскваліфікава́ны дыскваліфікава́ная дыскваліфікава́нае дыскваліфікава́ныя
Р. дыскваліфікава́нага дыскваліфікава́най
дыскваліфікава́нае		 дыскваліфікава́нага дыскваліфікава́ных
Д. дыскваліфікава́наму дыскваліфікава́най дыскваліфікава́наму дыскваліфікава́ным
В. дыскваліфікава́ны (неадуш.)
дыскваліфікава́нага (адуш.)		 дыскваліфікава́ную дыскваліфікава́нае дыскваліфікава́ныя (неадуш.)
дыскваліфікава́ных (адуш.)
Т. дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́най
дыскваліфікава́наю		 дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́нымі
М. дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́най дыскваліфікава́ным дыскваліфікава́ных

Кароткая форма: дыскваліфікава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дыскваліфікава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дыскваліфіку́юся дыскваліфіку́емся
2-я ас. дыскваліфіку́ешся дыскваліфіку́ецеся
3-я ас. дыскваліфіку́ецца дыскваліфіку́юцца
Прошлы час
м. дыскваліфікава́ўся дыскваліфікава́ліся
ж. дыскваліфікава́лася
н. дыскваліфікава́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час дыскваліфіку́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыскваліфікава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дыскваліфіку́юся дыскваліфіку́емся
2-я ас. дыскваліфіку́ешся дыскваліфіку́ецеся
3-я ас. дыскваліфіку́ецца дыскваліфіку́юцца
Прошлы час
м. дыскваліфікава́ўся дыскваліфікава́ліся
ж. дыскваліфікава́лася
н. дыскваліфікава́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час дыскваліфікава́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыскваліфікава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дыскваліфіку́ю дыскваліфіку́ем
2-я ас. дыскваліфіку́еш дыскваліфіку́еце
3-я ас. дыскваліфіку́е дыскваліфіку́юць
Прошлы час
м. дыскваліфікава́ў дыскваліфікава́лі
ж. дыскваліфікава́ла
н. дыскваліфікава́ла
Загадны лад
2-я ас. дыскваліфіку́й дыскваліфіку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дыскваліфіку́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыскваліфікава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дыскваліфіку́ю дыскваліфіку́ем
2-я ас. дыскваліфіку́еш дыскваліфіку́еце
3-я ас. дыскваліфіку́е дыскваліфіку́юць
Прошлы час
м. дыскваліфікава́ў дыскваліфікава́лі
ж. дыскваліфікава́ла
н. дыскваліфікава́ла
Загадны лад
2-я ас. дыскваліфіку́й дыскваліфіку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дыскваліфікава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыскваліфікацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыскваліфікацы́йны дыскваліфікацы́йная дыскваліфікацы́йнае дыскваліфікацы́йныя
Р. дыскваліфікацы́йнага дыскваліфікацы́йнай
дыскваліфікацы́йнае		 дыскваліфікацы́йнага дыскваліфікацы́йных
Д. дыскваліфікацы́йнаму дыскваліфікацы́йнай дыскваліфікацы́йнаму дыскваліфікацы́йным
В. дыскваліфікацы́йны (неадуш.)
дыскваліфікацы́йнага (адуш.)		 дыскваліфікацы́йную дыскваліфікацы́йнае дыскваліфікацы́йныя (неадуш.)
дыскваліфікацы́йных (адуш.)
Т. дыскваліфікацы́йным дыскваліфікацы́йнай
дыскваліфікацы́йнаю		 дыскваліфікацы́йным дыскваліфікацы́йнымі
М. дыскваліфікацы́йным дыскваліфікацы́йнай дыскваліфікацы́йным дыскваліфікацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыскваліфіка́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дыскваліфіка́цыя
Р. дыскваліфіка́цыі
Д. дыскваліфіка́цыі
В. дыскваліфіка́цыю
Т. дыскваліфіка́цыяй
дыскваліфіка́цыяю
М. дыскваліфіка́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.