дыскваліфіка́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дыскваліфіка́цыя | |
| дыскваліфіка́цыі | |
| дыскваліфіка́цыі | |
| дыскваліфіка́цыю | |
| дыскваліфіка́цыяй дыскваліфіка́цыяю |
|
| дыскваліфіка́цыі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)