дыскантава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыскантава́ны |
дыскантава́ная |
дыскантава́нае |
дыскантава́ныя |
| Р. |
дыскантава́нага |
дыскантава́най
дыскантава́нае |
дыскантава́нага |
дыскантава́ных |
| Д. |
дыскантава́наму |
дыскантава́най |
дыскантава́наму |
дыскантава́ным |
| В. |
дыскантава́ны (неадуш.)
дыскантава́нага (адуш.) |
дыскантава́ную |
дыскантава́нае |
дыскантава́ныя (неадуш.)
дыскантава́ных (адуш.) |
| Т. |
дыскантава́ным |
дыскантава́най
дыскантава́наю |
дыскантава́ным |
дыскантава́нымі |
| М. |
дыскантава́ным |
дыскантава́най |
дыскантава́ным |
дыскантава́ных |
Кароткая форма: дыскантава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дыскантава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыскантава́ны |
дыскантава́ная |
дыскантава́нае |
дыскантава́ныя |
| Р. |
дыскантава́нага |
дыскантава́най
дыскантава́нае |
дыскантава́нага |
дыскантава́ных |
| Д. |
дыскантава́наму |
дыскантава́най |
дыскантава́наму |
дыскантава́ным |
| В. |
дыскантава́ны (неадуш.)
дыскантава́нага (адуш.) |
дыскантава́ную |
дыскантава́нае |
дыскантава́ныя (неадуш.)
дыскантава́ных (адуш.) |
| Т. |
дыскантава́ным |
дыскантава́най
дыскантава́наю |
дыскантава́ным |
дыскантава́нымі |
| М. |
дыскантава́ным |
дыскантава́най |
дыскантава́ным |
дыскантава́ных |
Кароткая форма: дыскантава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дыскантава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дысканту́ецца |
дысканту́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дыскантава́ўся |
дыскантава́ліся |
| ж. |
дыскантава́лася |
| н. |
дыскантава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дыскантава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дысканту́ю |
дысканту́ем |
| 2-я ас. |
дысканту́еш |
дысканту́еце |
| 3-я ас. |
дысканту́е |
дысканту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дыскантава́ў |
дыскантава́лі |
| ж. |
дыскантава́ла |
| н. |
дыскантава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дысканту́й |
дысканту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
дысканту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дыскантава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дысканту́ю |
дысканту́ем |
| 2-я ас. |
дысканту́еш |
дысканту́еце |
| 3-я ас. |
дысканту́е |
дысканту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дыскантава́ў |
дыскантава́лі |
| ж. |
дыскантава́ла |
| н. |
дыскантава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дысканту́й |
дысканту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
дыскантава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дысканта́ктнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дысканта́ктнасць |
| Р. |
дысканта́ктнасці |
| Д. |
дысканта́ктнасці |
| В. |
дысканта́ктнасць |
| Т. |
дысканта́ктнасцю |
| М. |
дысканта́ктнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
дысканто́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дысканто́вы |
дысканто́вая |
дысканто́вае |
дысканто́выя |
| Р. |
дысканто́вага |
дысканто́вай
дысканто́вае |
дысканто́вага |
дысканто́вых |
| Д. |
дысканто́ваму |
дысканто́вай |
дысканто́ваму |
дысканто́вым |
| В. |
дысканто́вы (неадуш.)
дысканто́вага (адуш.) |
дысканто́вую |
дысканто́вае |
дысканто́выя (неадуш.)
дысканто́вых (адуш.) |
| Т. |
дысканто́вым |
дысканто́вай
дысканто́ваю |
дысканто́вым |
дысканто́вымі |
| М. |
дысканто́вым |
дысканто́вай |
дысканто́вым |
дысканто́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дысканты́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дысканты́ст |
дысканты́сты |
| Р. |
дысканты́ста |
дысканты́стаў |
| Д. |
дысканты́сту |
дысканты́стам |
| В. |
дысканты́ста |
дысканты́стаў |
| Т. |
дысканты́стам |
дысканты́стамі |
| М. |
дысканты́сце |
дысканты́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дысканцё́р
‘служачы такой установы’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дысканцё́р |
дысканцё́ры |
| Р. |
дысканцё́ра |
дысканцё́раў |
| Д. |
дысканцё́ру |
дысканцё́рам |
| В. |
дысканцё́ра |
дысканцё́раў |
| Т. |
дысканцё́рам |
дысканцё́рамі |
| М. |
дысканцё́ру |
дысканцё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.