Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дыскаміцэ́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыскаміцэ́т дыскаміцэ́ты
Р. дыскаміцэ́та дыскаміцэ́таў
Д. дыскаміцэ́ту дыскаміцэ́там
В. дыскаміцэ́т дыскаміцэ́ты
Т. дыскаміцэ́там дыскаміцэ́тамі
М. дыскаміцэ́це дыскаміцэ́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дыскамфо́рт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дыскамфо́рт
Р. дыскамфо́рту
Д. дыскамфо́рту
В. дыскамфо́рт
Т. дыскамфо́ртам
М. дыскамфо́рце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыскамфо́ртна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дыскамфо́ртна дыскамфо́ртней -

Крыніцы: piskunou2012.

дыскамфо́ртнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дыскамфо́ртнасць
Р. дыскамфо́ртнасці
Д. дыскамфо́ртнасці
В. дыскамфо́ртнасць
Т. дыскамфо́ртнасцю
М. дыскамфо́ртнасці

Крыніцы: piskunou2012.

дыскамфо́ртны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыскамфо́ртны дыскамфо́ртная дыскамфо́ртнае дыскамфо́ртныя
Р. дыскамфо́ртнага дыскамфо́ртнай
дыскамфо́ртнае		 дыскамфо́ртнага дыскамфо́ртных
Д. дыскамфо́ртнаму дыскамфо́ртнай дыскамфо́ртнаму дыскамфо́ртным
В. дыскамфо́ртны (неадуш.)
дыскамфо́ртнага (адуш.)		 дыскамфо́ртную дыскамфо́ртнае дыскамфо́ртныя (неадуш.)
дыскамфо́ртных (адуш.)
Т. дыскамфо́ртным дыскамфо́ртнай
дыскамфо́ртнаю		 дыскамфо́ртным дыскамфо́ртнымі
М. дыскамфо́ртным дыскамфо́ртнай дыскамфо́ртным дыскамфо́ртных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ды́скант

‘спявак’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ды́скант ды́сканты
Р. ды́сканта ды́скантаў
Д. ды́сканту ды́скантам
В. ды́сканта ды́скантаў
Т. ды́скантам ды́скантамі
М. ды́сканце ды́скантах

Іншыя варыянты: дыска́нт.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыска́нт

‘спявак’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыска́нт дыска́нты
Р. дыска́нта дыска́нтаў
Д. дыска́нту дыска́нтам
В. дыска́нта дыска́нтаў
Т. дыска́нтам дыска́нтамі
М. дыска́нце дыска́нтах

Іншыя варыянты: ды́скант.

Крыніцы: krapivabr2012.

ды́скант

‘высокі хлапечы голас’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ды́скант
Р. ды́сканту
Д. ды́сканту
В. ды́скант
Т. ды́скантам
М. ды́сканце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыскантава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дыскантава́нне
Р. дыскантава́ння
Д. дыскантава́нню
В. дыскантава́нне
Т. дыскантава́ннем
М. дыскантава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дыскантава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыскантава́ны дыскантава́ная дыскантава́нае дыскантава́ныя
Р. дыскантава́нага дыскантава́най
дыскантава́нае		 дыскантава́нага дыскантава́ных
Д. дыскантава́наму дыскантава́най дыскантава́наму дыскантава́ным
В. дыскантава́ны (неадуш.)
дыскантава́нага (адуш.)		 дыскантава́ную дыскантава́нае дыскантава́ныя (неадуш.)
дыскантава́ных (адуш.)
Т. дыскантава́ным дыскантава́най
дыскантава́наю		 дыскантава́ным дыскантава́нымі
М. дыскантава́ным дыскантава́най дыскантава́ным дыскантава́ных

Крыніцы: piskunou2012.