дыскаміцэ́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дыскаміцэ́т | дыскаміцэ́ты | |
| дыскаміцэ́та | дыскаміцэ́таў | |
| дыскаміцэ́ту | дыскаміцэ́там | |
| дыскаміцэ́т | дыскаміцэ́ты | |
| дыскаміцэ́там | дыскаміцэ́тамі | |
| дыскаміцэ́це | дыскаміцэ́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)