бункеро́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бункеро́ваны |
бункеро́ваная |
бункеро́ванае |
бункеро́ваныя |
| Р. |
бункеро́ванага |
бункеро́ванай
бункеро́ванае |
бункеро́ванага |
бункеро́ваных |
| Д. |
бункеро́ванаму |
бункеро́ванай |
бункеро́ванаму |
бункеро́ваным |
| В. |
бункеро́ваны
бункеро́ванага |
бункеро́ваную |
бункеро́ванае |
бункеро́ваныя
бункеро́ваных |
| Т. |
бункеро́ваным |
бункеро́ванай
бункеро́ванаю |
бункеро́ваным |
бункеро́ванымі |
| М. |
бункеро́ваным |
бункеро́ванай |
бункеро́ваным |
бункеро́ваных |
Кароткая форма: бункеро́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
бункеро́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бункеро́вачны |
бункеро́вачная |
бункеро́вачнае |
бункеро́вачныя |
| Р. |
бункеро́вачнага |
бункеро́вачнай
бункеро́вачнае |
бункеро́вачнага |
бункеро́вачных |
| Д. |
бункеро́вачнаму |
бункеро́вачнай |
бункеро́вачнаму |
бункеро́вачным |
| В. |
бункеро́вачны (неадуш.) |
бункеро́вачную |
бункеро́вачнае |
бункеро́вачныя (неадуш.) |
| Т. |
бункеро́вачным |
бункеро́вачнай
бункеро́вачнаю |
бункеро́вачным |
бункеро́вачнымі |
| М. |
бункеро́вачным |
бункеро́вачнай |
бункеро́вачным |
бункеро́вачных |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012.
бункеро́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бункеро́ўка |
| Р. |
бункеро́ўкі |
| Д. |
бункеро́ўцы |
| В. |
бункеро́ўку |
| Т. |
бункеро́ўкай
бункеро́ўкаю |
| М. |
бункеро́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
бункеро́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бункеро́ўшчык |
бункеро́ўшчыкі |
| Р. |
бункеро́ўшчыка |
бункеро́ўшчыкаў |
| Д. |
бункеро́ўшчыку |
бункеро́ўшчыкам |
| В. |
бункеро́ўшчыка |
бункеро́ўшчыкаў |
| Т. |
бункеро́ўшчыкам |
бункеро́ўшчыкамі |
| М. |
бункеро́ўшчыку |
бункеро́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
бу́нт
‘звязак, стос’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бу́нт |
бу́нты |
| Р. |
бу́нта |
бу́нтаў |
| Д. |
бу́нту |
бу́нтам |
| В. |
бу́нт |
бу́нты |
| Т. |
бу́нтам |
бу́нтамі |
| М. |
бу́нце |
бу́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
бу́нт
‘паўстанне, мяцеж’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бу́нт |
бу́нты |
| Р. |
бу́нту |
бу́нтаў |
| Д. |
бу́нту |
бу́нтам |
| В. |
бу́нт |
бу́нты |
| Т. |
бу́нтам |
бу́нтамі |
| М. |
бу́нце |
бу́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
бунтава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бунтава́нне |
| Р. |
бунтава́ння |
| Д. |
бунтава́нню |
| В. |
бунтава́нне |
| Т. |
бунтава́ннем |
| М. |
бунтава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
бунтава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бунту́юся |
бунту́емся |
| 2-я ас. |
бунту́ешся |
бунту́ецеся |
| 3-я ас. |
бунту́ецца |
бунту́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
бунтава́ўся |
бунтава́ліся |
| ж. |
бунтава́лася |
| н. |
бунтава́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
бунту́йся |
бунту́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
бунту́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
бунтава́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бунту́ю |
бунту́ем |
| 2-я ас. |
бунту́еш |
бунту́еце |
| 3-я ас. |
бунту́е |
бунту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
бунтава́ў |
бунтава́лі |
| ж. |
бунтава́ла |
| н. |
бунтава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
бунту́й |
бунту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
бунту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
бунтавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бунтавы́ |
бунтава́я |
бунтаво́е |
бунтавы́я |
| Р. |
бунтаво́га |
бунтаво́й
бунтаво́е |
бунтаво́га |
бунтавы́х |
| Д. |
бунтаво́му |
бунтаво́й |
бунтаво́му |
бунтавы́м |
| В. |
бунтавы́ (неадуш.)
бунтаво́га (адуш.) |
бунтаву́ю |
бунтаво́е |
бунтавы́я (неадуш.)
бунтавы́х (адуш.) |
| Т. |
бунтавы́м |
бунтаво́й
бунтаво́ю |
бунтавы́м |
бунтавы́мі |
| М. |
бунтавы́м |
бунтаво́й |
бунтавы́м |
бунтавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.