Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

До́ўжыца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. До́ўжыца
Р. До́ўжыцы
Д. До́ўжыцы
В. До́ўжыцу
Т. До́ўжыцай
До́ўжыцаю
М. До́ўжыцы

до́ўжыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. до́ўжыцца до́ўжацца
Прошлы час
м. до́ўжыўся до́ўжыліся
ж. до́ўжылася
н. до́ўжылася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́ўжыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. до́ўжу до́ўжым
2-я ас. до́ўжыш до́ўжыце
3-я ас. до́ўжыць до́ўжаць
Прошлы час
м. до́ўжыў до́ўжылі
ж. до́ўжыла
н. до́ўжыла
Дзеепрыслоўе
цяп. час до́ўжачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́ўзазны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́ўзазны до́ўзазная до́ўзазнае до́ўзазныя
Р. до́ўзазнага до́ўзазнай
до́ўзазнае		 до́ўзазнага до́ўзазных
Д. до́ўзазнаму до́ўзазнай до́ўзазнаму до́ўзазным
В. до́ўзазны (неадуш.)
до́ўзазнага (адуш.)		 до́ўзазную до́ўзазнае до́ўзазныя (неадуш.)
до́ўзазных (адуш.)
Т. до́ўзазным до́ўзазнай
до́ўзазнаю		 до́ўзазным до́ўзазнымі
М. до́ўзазным до́ўзазнай до́ўзазным до́ўзазных

Крыніцы: piskunou2012.

До́ўклеўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. До́ўклеўшчына
Р. До́ўклеўшчыны
Д. До́ўклеўшчыне
В. До́ўклеўшчыну
Т. До́ўклеўшчынай
До́ўклеўшчынаю
М. До́ўклеўшчыне

До́ўкневічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. До́ўкневічы
Р. До́ўкневіч
До́ўкневічаў
Д. До́ўкневічам
В. До́ўкневічы
Т. До́ўкневічамі
М. До́ўкневічах

До́ўкні

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. До́ўкні
Р. До́ўкняў
Д. До́ўкням
В. До́ўкні
Т. До́ўкнямі
М. До́ўкнях

До́ўск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. До́ўск
Р. До́ўска
Д. До́ўску
В. До́ўск
Т. До́ўскам
М. До́ўску

до́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́ўскі до́ўская до́ўскае до́ўскія
Р. до́ўскага до́ўскай
до́ўскае		 до́ўскага до́ўскіх
Д. до́ўскаму до́ўскай до́ўскаму до́ўскім
В. до́ўскі (неадуш.)
до́ўскага (адуш.)		 до́ўскую до́ўскае до́ўскія (неадуш.)
до́ўскіх (адуш.)
Т. до́ўскім до́ўскай
до́ўскаю		 до́ўскім до́ўскімі
М. до́ўскім до́ўскай до́ўскім до́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

До́ха

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. До́ха
Р. До́хі
Д. До́се
В. До́ху
Т. До́хай
До́хаю
М. До́се