Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

До́ўгая

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. До́ўгая
Р. До́ўгай
Д. До́ўгай
В. До́ўгую
Т. До́ўгай
До́ўгаю
М. До́ўгай

доўгаязы́кі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. доўгаязы́кі доўгаязы́кая доўгаязы́кае доўгаязы́кія
Р. доўгаязы́кага доўгаязы́кай
доўгаязы́кае
доўгаязы́кага доўгаязы́кіх
Д. доўгаязы́каму доўгаязы́кай доўгаязы́каму доўгаязы́кім
В. доўгаязы́кі (неадуш.)
доўгаязы́кага (адуш.)
доўгаязы́кую доўгаязы́кае доўгаязы́кія (неадуш.)
доўгаязы́кіх (адуш.)
Т. доўгаязы́кім доўгаязы́кай
доўгаязы́каю
доўгаязы́кім доўгаязы́кімі
М. доўгаязы́кім доўгаязы́кай доўгаязы́кім доўгаязы́кіх

Крыніцы: piskunou2012.

до́ўга-до́ўга

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
до́ўга-до́ўга - -

Крыніцы: piskunou2012.

до́ўга-ко́ратка

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
до́ўга-ко́ратка - -

Крыніцы: piskunou2012.

до́ўга-ско́ра

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
до́ўга-ско́ра - -

Крыніцы: piskunou2012.

до́ўгенькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́ўгенькі до́ўгенькая до́ўгенькае до́ўгенькія
Р. до́ўгенькага до́ўгенькай
до́ўгенькае
до́ўгенькага до́ўгенькіх
Д. до́ўгенькаму до́ўгенькай до́ўгенькаму до́ўгенькім
В. до́ўгенькі (неадуш.)
до́ўгенькага (адуш.)
до́ўгенькую до́ўгенькае до́ўгенькія (неадуш.)
до́ўгенькіх (адуш.)
Т. до́ўгенькім до́ўгенькай
до́ўгенькаю
до́ўгенькім до́ўгенькімі
М. до́ўгенькім до́ўгенькай до́ўгенькім до́ўгенькіх

Крыніцы: piskunou2012.

до́ўгі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́ўгі до́ўгая до́ўгае до́ўгія
Р. до́ўгага до́ўгай
до́ўгае
до́ўгага до́ўгіх
Д. до́ўгаму до́ўгай до́ўгаму до́ўгім
В. до́ўгі (неадуш.)
до́ўгага (адуш.)
до́ўгую до́ўгае до́ўгія (неадуш.)
до́ўгіх (адуш.)
Т. до́ўгім до́ўгай
до́ўгаю
до́ўгім до́ўгімі
М. до́ўгім до́ўгай до́ўгім до́ўгіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

До́ўгі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. До́ўгі
Р. До́ўгага
Д. До́ўгаму
В. До́ўгі
Т. До́ўгім
М. До́ўгім

До́ўгія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. До́ўгія
Р. До́ўгіх
Д. До́ўгім
В. До́ўгія
Т. До́ўгімі
М. До́ўгіх

До́ўжа

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. До́ўжа
Р. До́ўжы
Д. До́ўжы
В. До́ўжу
Т. До́ўжай
До́ўжаю
М. До́ўжы