до́шкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
до́шкавы |
до́шкавая |
до́шкавае |
до́шкавыя |
| Р. |
до́шкавага |
до́шкавай до́шкавае |
до́шкавага |
до́шкавых |
| Д. |
до́шкаваму |
до́шкавай |
до́шкаваму |
до́шкавым |
| В. |
до́шкавы (неадуш.) до́шкавага (адуш.) |
до́шкавую |
до́шкавае |
до́шкавыя (неадуш.) до́шкавых (адуш.) |
| Т. |
до́шкавым |
до́шкавай до́шкаваю |
до́шкавым |
до́шкавымі |
| М. |
до́шкавым |
до́шкавай |
до́шкавым |
до́шкавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
До́шнава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
До́шнава |
| Р. |
До́шнава |
| Д. |
До́шнаву |
| В. |
До́шнава |
| Т. |
До́шнавам |
| М. |
До́шнаве |
до́шчачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
до́шчачка |
до́шчачкі |
| Р. |
до́шчачкі |
до́шчачак |
| Д. |
до́шчачцы |
до́шчачкам |
| В. |
до́шчачку |
до́шчачкі |
| Т. |
до́шчачкай до́шчачкаю |
до́шчачкамі |
| М. |
до́шчачцы |
до́шчачках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
до-дые́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
до-дые́з |
до-дые́зы |
| Р. |
до-дые́за |
до-дые́заў |
| Д. |
до-дые́зу |
до-дые́зам |
| В. |
до-дые́з |
до-дые́зы |
| Т. |
до-дые́зам |
до-дые́замі |
| М. |
до-дые́зе |
до-дые́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.