усо́чваць
‘усочваць каго-небудзь, што-небудзь і за кім-небудзь, чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
усо́чваю |
усо́чваем |
| 2-я ас. |
усо́чваеш |
усо́чваеце |
| 3-я ас. |
усо́чвае |
усо́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
усо́чваў |
усо́чвалі |
| ж. |
усо́чвала |
| н. |
усо́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
усо́чвай |
усо́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
усо́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Усо́шнае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Усо́шнае |
| Р. |
Усо́шнага |
| Д. |
Усо́шнаму |
| В. |
Усо́шнае |
| Т. |
Усо́шным |
| М. |
Усо́шным |
успаве́трыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
успаве́трыцца |
успаве́трацца |
| Прошлы час |
| м. |
успаве́трыўся |
успаве́трыліся |
| ж. |
успаве́трылася |
| н. |
успаве́трылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
успаве́трыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
успадаба́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
успадаба́ны |
успадаба́ная |
успадаба́нае |
успадаба́ныя |
| Р. |
успадаба́нага |
успадаба́най успадаба́нае |
успадаба́нага |
успадаба́ных |
| Д. |
успадаба́наму |
успадаба́най |
успадаба́наму |
успадаба́ным |
| В. |
успадаба́ны (неадуш.) успадаба́нага (адуш.) |
успадаба́ную |
успадаба́нае |
успадаба́ныя (неадуш.) успадаба́ных (адуш.) |
| Т. |
успадаба́ным |
успадаба́най успадаба́наю |
успадаба́ным |
успадаба́нымі |
| М. |
успадаба́ным |
успадаба́най |
успадаба́ным |
успадаба́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
успадаба́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успадаба́ю |
успадаба́ем |
| 2-я ас. |
успадаба́еш |
успадаба́еце |
| 3-я ас. |
успадаба́е |
успадаба́юць |
| Прошлы час |
| м. |
успадаба́ў |
успадаба́лі |
| ж. |
успадаба́ла |
| н. |
успадаба́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
успадаба́й |
успадаба́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
успадаба́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
успада́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успада́ю |
успада́ем |
| 2-я ас. |
успада́еш |
успада́еце |
| 3-я ас. |
успада́е |
успада́юць |
| Прошлы час |
| м. |
успада́ў |
успада́лі |
| ж. |
успада́ла |
| н. |
успада́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
успада́й |
успада́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
успада́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
успадкава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
успадкава́нне |
| Р. |
успадкава́ння |
| Д. |
успадкава́нню |
| В. |
успадкава́нне |
| Т. |
успадкава́ннем |
| М. |
успадкава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
успадкава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
успадкава́ны |
успадкава́ная |
успадкава́нае |
успадкава́ныя |
| Р. |
успадкава́нага |
успадкава́най успадкава́нае |
успадкава́нага |
успадкава́ных |
| Д. |
успадкава́наму |
успадкава́най |
успадкава́наму |
успадкава́ным |
| В. |
успадкава́ны (неадуш.) успадкава́нага (адуш.) |
успадкава́ную |
успадкава́нае |
успадкава́ныя (неадуш.) успадкава́ных (адуш.) |
| Т. |
успадкава́ным |
успадкава́най успадкава́наю |
успадкава́ным |
успадкава́нымі |
| М. |
успадкава́ным |
успадкава́най |
успадкава́ным |
успадкава́ных |
Кароткая форма: успадкава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.