Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

нарумя́ніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нарумя́нюся нарумя́німся
2-я ас. нарумя́нішся нарумя́ніцеся
3-я ас. нарумя́ніцца нарумя́няцца
Прошлы час
м. нарумя́ніўся нарумя́ніліся
ж. нарумя́нілася
н. нарумя́нілася
Загадны лад
2-я ас. нарумя́нься нарумя́ньцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час нарумя́ніўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарумя́ніць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нарумя́ню нарумя́нім
2-я ас. нарумя́ніш нарумя́ніце
3-я ас. нарумя́ніць нарумя́няць
Прошлы час
м. нарумя́ніў нарумя́нілі
ж. нарумя́ніла
н. нарумя́ніла
Загадны лад
2-я ас. нарумя́нь нарумя́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час нарумя́ніўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарумя́ньванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. нарумя́ньванне
Р. нарумя́ньвання
Д. нарумя́ньванню
В. нарумя́ньванне
Т. нарумя́ньваннем
М. нарумя́ньванні

Крыніцы: piskunou2012.

нарумя́ньвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. нарумя́ньваюся нарумя́ньваемся
2-я ас. нарумя́ньваешся нарумя́ньваецеся
3-я ас. нарумя́ньваецца нарумя́ньваюцца
Прошлы час
м. нарумя́ньваўся нарумя́ньваліся
ж. нарумя́ньвалася
н. нарумя́ньвалася
Загадны лад
2-я ас. нарумя́ньвайся нарумя́ньвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час нарумя́ньваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

нарумя́ньваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. нарумя́ньваю нарумя́ньваем
2-я ас. нарумя́ньваеш нарумя́ньваеце
3-я ас. нарумя́ньвае нарумя́ньваюць
Прошлы час
м. нарумя́ньваў нарумя́ньвалі
ж. нарумя́ньвала
н. нарумя́ньвала
Загадны лад
2-я ас. нарумя́ньвай нарумя́ньвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час нарумя́ньваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

нару́ніць

‘пусціць парасткі, зазелянець’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. нару́ніць нару́няць
Прошлы час
м. нару́ніў нару́нілі
ж. нару́ніла
н. нару́ніла
Дзеепрыслоўе
прош. час нару́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

нару́ньваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. нару́ньвае нару́ньваюць
Прошлы час
м. нару́ньваў нару́ньвалі
ж. нару́ньвала
н. нару́ньвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час нару́ньваючы

Крыніцы: piskunou2012.

нару́піцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нару́плюся нару́пімся
2-я ас. нару́пішся нару́піцеся
3-я ас. нару́піцца нару́пяцца
Прошлы час
м. нару́піўся нару́піліся
ж. нару́пілася
н. нару́пілася
Загадны лад
2-я ас. нару́пся нару́пцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час нару́піўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

нару́тавіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нару́тавіцкі нару́тавіцкая нару́тавіцкае нару́тавіцкія
Р. нару́тавіцкага нару́тавіцкай
нару́тавіцкае
нару́тавіцкага нару́тавіцкіх
Д. нару́тавіцкаму нару́тавіцкай нару́тавіцкаму нару́тавіцкім
В. нару́тавіцкі (неадуш.)
нару́тавіцкага (адуш.)
нару́тавіцкую нару́тавіцкае нару́тавіцкія (неадуш.)
нару́тавіцкіх (адуш.)
Т. нару́тавіцкім нару́тавіцкай
нару́тавіцкаю
нару́тавіцкім нару́тавіцкімі
М. нару́тавіцкім нару́тавіцкай нару́тавіцкім нару́тавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Нару́тавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Нару́тавічы
Р. Нару́тавіч
Нару́тавічаў
Д. Нару́тавічам
В. Нару́тавічы
Т. Нару́тавічамі
М. Нару́тавічах