нарумя́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| нарумя́ньванне | |
| нарумя́ньвання | |
| нарумя́ньванню | |
| нарумя́ньванне | |
| нарумя́ньваннем | |
| нарумя́ньванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)