двара́нчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| двара́нчык | двара́нчыкі | |
| двара́нчыка | двара́нчыкаў | |
| двара́нчыку | двара́нчыкам | |
| двара́нчыка | двара́нчыкаў | |
| двара́нчыкам | двара́нчыкамі | |
| двара́нчыку | двара́нчыках |
Крыніцы:
двара́нчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| двара́нчык | двара́нчыкі | |
| двара́нчыка | двара́нчыкаў | |
| двара́нчыку | двара́нчыкам | |
| двара́нчыка | двара́нчыкаў | |
| двара́нчыкам | двара́нчыкамі | |
| двара́нчыку | двара́нчыках |
Крыніцы:
Дваржы́шча
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Дваржы́шча | |
| Дваржы́шча | |
| Дваржы́шчу | |
| Дваржы́шча | |
| Дваржы́шчам | |
| Дваржы́шчы |
дварня́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дварня́к | дварнякі́ | |
| дварняка́ | дварняко́ў | |
| дварняку́ | дварняка́м | |
| дварняка́ | дварняко́ў | |
| дварняко́м | дварняка́мі | |
| дварняку́ | дварняка́х |
Крыніцы:
дваро́вая
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| дваро́вая | дваро́выя | |
| дваро́вай | дваро́вых | |
| дваро́вай | дваро́вым | |
| дваро́вую | дваро́вых | |
| дваро́вай дваро́ваю |
дваро́вымі | |
| дваро́вай | дваро́вых |
Крыніцы:
дваро́вы
прыметнік, адносны
| дваро́вы | дваро́вая | дваро́вае | дваро́выя | |
| дваро́вага | дваро́вай дваро́вае |
дваро́вага | дваро́вых | |
| дваро́ваму | дваро́вай | дваро́ваму | дваро́вым | |
| дваро́вы ( дваро́вага ( |
дваро́вую | дваро́вае | дваро́выя ( дваро́вых ( |
|
| дваро́вым | дваро́вай дваро́ваю |
дваро́вым | дваро́вымі | |
| дваро́вым | дваро́вай | дваро́вым | дваро́вых | |
Крыніцы:
дваро́вы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| дваро́вы | дваро́выя | |
| дваро́вага | дваро́вых | |
| дваро́ваму | дваро́вым | |
| дваро́вага | дваро́вых | |
| дваро́вым | дваро́вымі | |
| дваро́вым | дваро́вых |
Крыніцы:
Дваро́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Дваро́к | |
| Дварка́ | |
| Дварку́ | |
| Дваро́к | |
| Дварко́м | |
| Дварку́ |
дварцо́вы
прыметнік, адносны
| дварцо́вы | дварцо́вая | дварцо́вае | дварцо́выя | |
| дварцо́вага | дварцо́вай дварцо́вае |
дварцо́вага | дварцо́вых | |
| дварцо́ваму | дварцо́вай | дварцо́ваму | дварцо́вым | |
| дварцо́вы ( |
дварцо́вую | дварцо́вае | дварцо́выя ( |
|
| дварцо́вым | дварцо́вай дварцо́ваю |
дварцо́вым | дварцо́вымі | |
| дварцо́вым | дварцо́вай | дварцо́вым | дварцо́вых | |
Крыніцы:
Дварцо́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Дварцо́ўшчына | |
| Дварцо́ўшчыны | |
| Дварцо́ўшчыне | |
| Дварцо́ўшчыну | |
| Дварцо́ўшчынай Дварцо́ўшчынаю |
|
| Дварцо́ўшчыне |
Дварцы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дварцы́ | |
| Дварцо́ў | |
| Дварца́м | |
| Дварцы́ | |
| Дварца́мі | |
| Дварца́х |