Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Дварча́не

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дварча́не
Р. Дварча́н
Дварча́наў
Д. Дварча́нам
В. Дварча́не
Т. Дварча́намі
М. Дварча́нах

Дварча́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дварча́ны
Р. Дварча́н
Дварча́наў
Д. Дварча́нам
В. Дварча́ны
Т. Дварча́намі
М. Дварча́нах

Два́рчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Два́рчына
Р. Два́рчына
Д. Два́рчыну
В. Два́рчына
Т. Два́рчынам
М. Два́рчыне

Дварчы́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дварчы́шча
Р. Дварчы́шча
Д. Дварчы́шчу
В. Дварчы́шча
Т. Дварчы́шчам
М. Дварчы́шчы

двары́шча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. двары́шча двары́шчы
Р. двары́шча двары́шч
двары́шчаў
Д. двары́шчу двары́шчам
В. двары́шча двары́шчы
Т. двары́шчам двары́шчамі
М. двары́шчы двары́шчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Двары́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Двары́шча
Р. Двары́шча
Д. Двары́шчу
В. Двары́шча
Т. Двары́шчам
М. Двары́шчы

дварышча́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дварышча́нскі дварышча́нская дварышча́нскае дварышча́нскія
Р. дварышча́нскага дварышча́нскай
дварышча́нскае		 дварышча́нскага дварышча́нскіх
Д. дварышча́нскаму дварышча́нскай дварышча́нскаму дварышча́нскім
В. дварышча́нскі (неадуш.)
дварышча́нскага (адуш.)		 дварышча́нскую дварышча́нскае дварышча́нскія (неадуш.)
дварышча́нскіх (адуш.)
Т. дварышча́нскім дварышча́нскай
дварышча́нскаю		 дварышча́нскім дварышча́нскімі
М. дварышча́нскім дварышча́нскай дварышча́нскім дварышча́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дварэ́ц

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дварэ́ц дварцы́
Р. дварца́ дварцо́ў
Д. дварцу́ дварца́м
В. дварэ́ц дварцы́
Т. дварцо́м дварца́мі
М. дварцы́ дварца́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

Дварэ́ц

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дварэ́ц
Р. Дварца́
Д. Дварцу́
В. Дварэ́ц
Т. Дварцо́м
М. Дварцы́

дварэ́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дварэ́цкі дварэ́цкая дварэ́цкае дварэ́цкія
Р. дварэ́цкага дварэ́цкай
дварэ́цкае		 дварэ́цкага дварэ́цкіх
Д. дварэ́цкаму дварэ́цкай дварэ́цкаму дварэ́цкім
В. дварэ́цкі (неадуш.)
дварэ́цкага (адуш.)		 дварэ́цкую дварэ́цкае дварэ́цкія (неадуш.)
дварэ́цкіх (адуш.)
Т. дварэ́цкім дварэ́цкай
дварэ́цкаю		 дварэ́цкім дварэ́цкімі
М. дварэ́цкім дварэ́цкай дварэ́цкім дварэ́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.