даўбе́жка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| даўбе́жка | даўбе́жкі | |
| даўбе́жкі | даўбе́жак | |
| даўбе́жцы | даўбе́жкам | |
| даўбе́жку | даўбе́жкі | |
| даўбе́жкай даўбе́жкаю |
даўбе́жкамі | |
| даўбе́жцы | даўбе́жках |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СкарачэнніДаўбе́ні
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Даўбе́ні | |
| Даўбе́нь Даўбе́няў |
|
| Даўбе́ням | |
| Даўбе́ні | |
| Даўбе́нямі | |
| Даўбе́нях |
Даўбе́нкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Даўбе́нкі | |
| Даўбе́нак Даўбе́нкаў |
|
| Даўбе́нкам | |
| Даўбе́нкі | |
| Даўбе́нкамі | |
| Даўбе́нках |
даўбе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| даўбе́нне | |
| даўбе́ння | |
| даўбе́нню | |
| даўбе́нне | |
| даўбе́ннем | |
| даўбе́нні |
Крыніцы:
даўбе́нь
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| даўбе́нь | даўбені | |
| даўбеня | даўбеняў | |
| даўбеню | даўбеням | |
| даўбеня | даўбеняў | |
| даўбенем | даўбенямі | |
| даўбеню | даўбенях |
Крыніцы:
даўбе́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| даўбе́шка | даўбе́шкі | |
| даўбе́шкі | даўбе́шак | |
| даўбе́шцы | даўбе́шкам | |
| даўбе́шку | даўбе́шкі | |
| даўбе́шкай даўбе́шкаю |
даўбе́шкамі | |
| даўбе́шцы | даўбе́шках |
Крыніцы:
даўбё́жны
прыметнік, адносны
| даўбё́жны | даўбё́жная | даўбё́жнае | даўбё́жныя | |
| даўбё́жнага | даўбё́жнай даўбё́жнае |
даўбё́жнага | даўбё́жных | |
| даўбё́жнаму | даўбё́жнай | даўбё́жнаму | даўбё́жным | |
| даўбё́жны ( даўбё́жнага ( |
даўбё́жную | даўбё́жнае | даўбё́жныя ( даўбё́жных ( |
|
| даўбё́жным | даўбё́жнай даўбё́жнаю |
даўбё́жным | даўбё́жнымі | |
| даўбё́жным | даўбё́жнай | даўбё́жным | даўбё́жных | |
Крыніцы:
даўбё́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| даўбё́нка | даўбё́нкі | |
| даўбё́нкі | даўбё́нак | |
| даўбё́нцы | даўбё́нкам | |
| даўбё́нку | даўбё́нкі | |
| даўбё́нкай даўбё́нкаю |
даўбё́нкамі | |
| даўбё́нцы | даўбё́нках |
Крыніцы:
Да́ўблі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Да́ўблі | |
| Да́ўбляў | |
| Да́ўблям | |
| Да́ўблі | |
| Да́ўблямі | |
| Да́ўблях |
Даўбнё́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Даўбнё́ва | |
| Даўбнё́ва | |
| Даўбнё́ву | |
| Даўбнё́ва | |
| Даўбнё́вам | |
| Даўбнё́ве |