датырка́ць
‘закранаць, чапаць, браць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
датырка́ю |
датырка́ем |
| 2-я ас. |
датырка́еш |
датырка́еце |
| 3-я ас. |
датырка́е |
датырка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
датырка́ў |
датырка́лі |
| ж. |
датырка́ла |
| н. |
датырка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
датырка́й |
датырка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
датырка́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
даты́рквацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даты́ркваюся |
даты́ркваемся |
| 2-я ас. |
даты́ркваешся |
даты́ркваецеся |
| 3-я ас. |
даты́ркваецца |
даты́ркваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
даты́ркваўся |
даты́ркваліся |
| ж. |
даты́рквалася |
| н. |
даты́рквалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даты́рквайся |
даты́рквайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даты́ркваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
датыркне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
датыркне́нне |
датыркне́нні |
| Р. |
датыркне́ння |
датыркне́нняў |
| Д. |
датыркне́нню |
датыркне́нням |
| В. |
датыркне́нне |
датыркне́нні |
| Т. |
датыркне́ннем |
датыркне́ннямі |
| М. |
датыркне́нні |
датыркне́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
датыркну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
датыркну́ся |
датыркнё́мся |
| 2-я ас. |
датыркне́шся |
датыркняце́ся |
| 3-я ас. |
датыркне́цца |
датыркну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
датыркну́ўся |
датыркну́ліся |
| ж. |
датыркну́лася |
| н. |
датыркну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
датыркні́ся |
датыркні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
датыркну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
даты́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
даты́чнасць |
| Р. |
даты́чнасці |
| Д. |
даты́чнасці |
| В. |
даты́чнасць |
| Т. |
даты́чнасцю |
| М. |
даты́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даты́чная
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
даты́чная |
даты́чныя |
| Р. |
даты́чнай |
даты́чных |
| Д. |
даты́чнай |
даты́чным |
| В. |
даты́чную |
даты́чныя |
| Т. |
даты́чнай даты́чнаю |
даты́чнымі |
| М. |
даты́чнай |
даты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
даты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даты́чны |
даты́чная |
даты́чнае |
даты́чныя |
| Р. |
даты́чнага |
даты́чнай даты́чнае |
даты́чнага |
даты́чных |
| Д. |
даты́чнаму |
даты́чнай |
даты́чнаму |
даты́чным |
| В. |
даты́чны (неадуш.) даты́чнага (адуш.) |
даты́чную |
даты́чнае |
даты́чныя (неадуш.) даты́чных (адуш.) |
| Т. |
даты́чным |
даты́чнай даты́чнаю |
даты́чным |
даты́чнымі |
| М. |
даты́чным |
даты́чнай |
даты́чным |
даты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.