ускалупну́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ускалупну́ты |
ускалупну́тая |
ускалупну́тае |
ускалупну́тыя |
| Р. |
ускалупну́тага |
ускалупну́тай ускалупну́тае |
ускалупну́тага |
ускалупну́тых |
| Д. |
ускалупну́таму |
ускалупну́тай |
ускалупну́таму |
ускалупну́тым |
| В. |
ускалупну́ты (неадуш.) ускалупну́тага (адуш.) |
ускалупну́тую |
ускалупну́тае |
ускалупну́тыя (неадуш.) ускалупну́тых (адуш.) |
| Т. |
ускалупну́тым |
ускалупну́тай ускалупну́таю |
ускалупну́тым |
ускалупну́тымі |
| М. |
ускалупну́тым |
ускалупну́тай |
ускалупну́тым |
ускалупну́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
ускалупну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ускалупну́ты |
ускалупну́тая |
ускалупну́тае |
ускалупну́тыя |
| Р. |
ускалупну́тага |
ускалупну́тай ускалупну́тае |
ускалупну́тага |
ускалупну́тых |
| Д. |
ускалупну́таму |
ускалупну́тай |
ускалупну́таму |
ускалупну́тым |
| В. |
ускалупну́ты (неадуш.) ускалупну́тага (адуш.) |
ускалупну́тую |
ускалупну́тае |
ускалупну́тыя (неадуш.) ускалупну́тых (адуш.) |
| Т. |
ускалупну́тым |
ускалупну́тай ускалупну́таю |
ускалупну́тым |
ускалупну́тымі |
| М. |
ускалупну́тым |
ускалупну́тай |
ускалупну́тым |
ускалупну́тых |
Кароткая форма: ускалупну́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
ускалупну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ускалупну́ |
ускалупнё́м |
| 2-я ас. |
ускалупне́ш |
ускалупняце́ |
| 3-я ас. |
ускалупне́ |
ускалупну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
ускалупну́ў |
ускалупну́лі |
| ж. |
ускалупну́ла |
| н. |
ускалупну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ускалупні́ |
ускалупні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ускалупну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ускалыну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ускалыну́ся |
ускалынё́мся |
| 2-я ас. |
ускалыне́шся |
ускалыняце́ся |
| 3-я ас. |
ускалыне́цца |
ускалыну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
ускалыну́ўся |
ускалыну́ліся |
| ж. |
ускалыну́лася |
| н. |
ускалыну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ускалыні́ся |
ускалыні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ускалыну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
ускалы́х
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ускалы́х |
| Р. |
ускалы́ху |
| Д. |
ускалы́ху |
| В. |
ускалы́х |
| Т. |
ускалы́хам |
| М. |
ускалы́ху |
Крыніцы:
piskunou2012.
ускалыха́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ускалы́шацца |
ускалы́шуцца |
| Прошлы час |
| м. |
ускалыха́ўся |
ускалыха́ліся |
| ж. |
ускалыха́лася |
| н. |
ускалыха́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ускалыха́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ускалышу́ |
ускалы́шам |
| 2-я ас. |
ускалы́шаш |
ускалы́шаце |
| 3-я ас. |
ускалы́ша |
ускалы́шуць |
| Прошлы час |
| м. |
ускалыха́ў |
ускалыха́лі |
| ж. |
ускалыха́ла |
| н. |
ускалыха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ускалышы́ |
ускалышы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ускалыха́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ускалы́хвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ускалы́хваецца |
ускалы́хваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
ускалы́хваўся |
ускалы́хваліся |
| ж. |
ускалы́хвалася |
| н. |
ускалы́хвалася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ускалы́хваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ускалы́хваю |
ускалы́хваем |
| 2-я ас. |
ускалы́хваеш |
ускалы́хваеце |
| 3-я ас. |
ускалы́хвае |
ускалы́хваюць |
| Прошлы час |
| м. |
ускалы́хваў |
ускалы́хвалі |
| ж. |
ускалы́хвала |
| н. |
ускалы́хвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ускалы́хвай |
ускалы́хвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ускалы́хваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ускалыхну́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ускалыхну́ты |
ускалыхну́тая |
ускалыхну́тае |
ускалыхну́тыя |
| Р. |
ускалыхну́тага |
ускалыхну́тай ускалыхну́тае |
ускалыхну́тага |
ускалыхну́тых |
| Д. |
ускалыхну́таму |
ускалыхну́тай |
ускалыхну́таму |
ускалыхну́тым |
| В. |
ускалыхну́ты (неадуш.) ускалыхну́тага (адуш.) |
ускалыхну́тую |
ускалыхну́тае |
ускалыхну́тыя (неадуш.) ускалыхну́тых (адуш.) |
| Т. |
ускалыхну́тым |
ускалыхну́тай ускалыхну́таю |
ускалыхну́тым |
ускалыхну́тымі |
| М. |
ускалыхну́тым |
ускалыхну́тай |
ускалыхну́тым |
ускалыхну́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.